Χωρίς βιβλία, αλλά με DVD και φωτοτυπίες θα ξεκινήσει η σχολική χρονιά.

Πρωτοφανής κατάσταση στα σχολεία

Χωρίς βιβλία, αλλά με DVD και φωτοτυπίες θα ξεκινήσει η σχολική χρονιά

Τα βιβλία δεν αναμένεται να παραδοθούν πριν από τον Νοέμβριο

Διαστάσεις παίρνει το πρόβλημα με τις ελλείψεις βιβλίων στα σχολεία, για το οποίο η υπουργός Παιδείας Άννα Διαμαντοπούλου δίνει συνέντευξη την ερχόμενη εβδομάδα.

Μετά τη μεγάλη καθυστέρηση που είχε φέτος η εκτύπωση των σχολικών βιβλίων -ο σχετικός διαγωνισμός είχε ακυρωθεί από το Ελεγκτικό Συνέδριο- η σχετική σύμβαση υπογράφεται μόλις το πρωί της Παρασκευής. Η σύμβαση θα υπογραφεί με τρεις εταιρείες για την αγορά του χαρτιού που θα χρησιμοποιηθεί για την εκτύπωση των σχολικών βιβλίων, ύψους περίπου δέκα εκατομμυρίων ευρώ.

Φωτοτυπίες και DVD

Το υπουργείο Παιδείας έτσι αναγκάζεται να περάσει όλο το εκπαιδευτικό υλικό στο Διαδίκτυο, ενώ στους μαθητές θα μοιραστούν τις πρώτες ημέρες της σχολικής χρονιάς DVD και φωτοτυπίες.

Όπως ανακοίνωσε μάλιστα ο Οργανισμός Εκδόσεως Διδακτικών Βιβλίων, ήδη για «την εύρυθμη λειτουργία των σχολείων και προκειμένου να αντιμετωπιστεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο η καθυστέρηση της αποστολής των σχολικών εγχειριδίων, το υπουργείο Παιδείας ανάρτησε όλα τα διδακτικά βιβλία της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης στην πλατφόρμα «ψηφιακό σχολείο».

Οι διευθυντές και οι εκπαιδευτικοί των σχολικών μονάδων μπορούν να έχουν πρόσβαση και να αξιοποιούν το σχετικό υλικό, με κάθε πρόσφορο τρόπο, για τους ίδιους και τους μαθητές τους.

Επιπλέον, το υπουργείο Παιδείας θα διανείμει σε όλους τους μαθητές DVD, στο οποίο θα εμπεριέχονται τα σχολικά εγχειρίδια, έτσι ώστε οι μαθητές να έχουν τη δυνατότητα να μελετούν ηλεκτρονικά τα μαθήματα.

Πάντως, η εκτύπωση των σχολικών βιβλίων δεν αναμένεται να έχει ολοκληρωθεί πριν από τον Νοέμβριο.

Σύμφωνα με πληροφορίες, τα βιβλία που έχουν έως σήμερα εκτυπωθεί σε πολλές περιοχές της χώρας δεν ξεπερνούν το 10%. Λίγες ημέρες πριν από την έναρξη των σχολείων, μάλιστα, και σύμφωνα με τα στοιχεία του Οργανισμού Εκτύπωσης Διδακτικού Βιβλίων (ΟΕΔΒ), στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και την Εύβοια δεν έχει γίνει διανομή βιβλίων, στη Βοιωτία έχει σταλεί μόλις το 10%, στην Ευρυτανία το 4%. Στις νησιωτικές περιοχές και την Πελοπόννησο έχει αποσταλεί από το 70 έως το 90% των βιβλίων.

Έτσι, από τους 183 τίτλους για το δημοτικό σχολείο έτοιμοι είναι μόνο οι 15.

Στα Γυμνάσια από τους 178 τίτλους είναι έτοιμοι μόνο οι πέντε.

Στο Λύκειο από τους 207 τίτλους έτοιμοι είναι οι 13.

Τέλος, για την τεχνική εκπαίδευση, από τους 419 τίτλους έτοιμοι είναι μόλις οι 26.

Παραιτήσεις;

Το θέμα φέρεται ότι έχει προβληματίσει την ηγεσία του υπουργείου Παιδείας, ενώ υπήρξαν και φήμες για παραίτηση του γενικού γραμματέα του υπουργείου Παιδείας Βασ. Κουλαϊδή.

Ο κ. Κουλαϊδής πάντως μιλώντας στο «Βήμα» είπε ότι «δεν συντρέχει λόγος παραιτήσεως και πως δεν έχει ασχοληθεί καν με το θέμα των βιβλίων την εφετινή χρονιά».

Στο θέμα της εκτύπωσης των βιβλίων εμπλέκονται τέσσερα υπουργεία: Προεδρίας, Ανάπτυξης, Οικονομικών και Παιδείας, τα οποία όπως φαίνεται δεν κατάφεραν να συντονιστούν. Από τον περασμένο Οκτώβριο ο ΟΕΔΒ είχε προκηρύξει τον διαγωνισμό για το χαρτί, αλλά φαίνεται ότι προβλήματα στην διαδικασία και προβλήματα που διαπιστώθηκαν από το Ελεγκτικό τελικά οδήγησαν στην υπάρχουσα κατάσταση.

Newsroom ΔΟΛ

Παροχή Παιδείας ή προπόνηση για επικείμενες εξετάσεις;

Η Ιθάκη
κηρύσσει τον πόλεμο στο ταξίδι

Άνθρωποι, νέοι, μαθητές
Στο ένα στρατόπεδο οι καθηγητές των λυκείων, στο απέναντι οι επαγγελματίες φροντιστές. Διεκδικούμενη «χώρα» εκείνη των «ονείρων» των χιλιάδων ανθρώπων τους οποίους επιμένουμε να χαρακτηρίζουμε υποψήφιους ξεχνώντας την ιεράρχηση. Είναι πριν απ΄ όλα άνθρωποι στη συνέχεια νέοι, έπεται το μαθητές και το υποψήφιοι - ως μία ακόμα ιδιότητα - ακολουθεί.
Και, για έναν άνθρωπο δεκαεπτά ετών, το να μπει στο Πανεπιστήμιο συνιστά «όνειρο». Ίσως, στα χρόνια που θα έλθουν, αναγνωρίσει ότι το «όνειρο» είχε και ευκρινή εισαγωγικά αλλά τώρα είναι ετών δεκαεπτά και η επιδίωξη σχετίζεται με την επιβεβαίωσή του, αποτελεί ένα είδος απόδειξης για το ανθρώπινο μέγεθός του αλλά και ένα πρώτο πέρασμα που θα μπορούσε να τον οδηγήσει στη στενή πύλη μιας σταδιοδρομίας μελλοντικής.
Κυρίαρχο ερώτημα το
« Παροχή Παιδείας ή Προπόνηση για επικείμενες εξετάσεις; »

Η Ιθάκη και το ταξίδι
Ο ένας του λέει: Για να τα καταφέρεις θα χρειαστεί να σε διδάξω ορισμένες τεχνικές. Πρέπει να σε πείσω να αδιαφορείς για τα άχρηστα και τις «γνώσεις για εξετάσεις» να τις χρησιμοποιείς μόνο για τον τελικό σκοπό. Από αυτά που σας προσφέρονται στο σχολείο τα περισσότερα είναι άχρηστα γιατί δεν οδηγούν εκεί. Θα διαβάζεις λοιπόν μόνο αυτά που σου χρειάζονται. Θα προχωράς με κατεύθυνση το να μπεις στο Πανεπιστήμιο, το να πάρεις λίγες μονάδες παραπάνω από κάποιον άλλο που θα μπορούσε να σου πάρει τη θέση.

O άλλος του λέει: Να φθάσεις στην Ιθάκη αλλά χωρίς να υποτιμάς την τεράστια σημασία του ταξιδιού. Είναι αυτό που θα σε βοηθήσει να οικοδομήσεις την προσωπικότητά σου, αυτό που θα σε πείσει ότι η κυρίαρχη λογική της κοινωνίας σου δεν είναι μια Αλήθεια αμετακίνητη και μοναδική. Αυτό που πρέπει να καταφέρεις είναι να αφήσεις ελεύθερα τα στοιχεία του ποιητή, τον καλλιτέχνη και τον επιστήμονα που σίγουρα υπάρχουν μέσα σου. Αλλά για να το καταφέρεις πρέπει να αγαπήσεις το ταξίδι, και πολλά τα καλοκαιρινά πρωιά να είναι που με τι ευχαρίστηση με τι χαρά θα μπαίνεις σε λιμένας πρωτοειδωμένους .

Δύο λογικές σε αντιπαράθεση
Το ζήτημα εμφανίζεται αρκετά πολύπλοκο αν το φωτίσουμε με δύο δεδομένα.
Σύμφωνα με το πρώτο από αυτά πολλοί από τους καθηγητές των Λυκείων κατά τη διδασκαλία ορισμένων μαθημάτων στη σχολική αίθουσα καταφεύγουν σε πρακτικές φροντιστηριακής λογικής.
Το δεύτερο είναι ότι ορισμένοι από τους φροντιστές επινοούν διδακτικές πρακτικές που βοηθούν τους μαθητές στο να κατανοήσουν τα σχετικά γνωστικά αντικείμενα. Για πολλούς από τους μαθητές τους θεωρούνται καλοί δάσκαλοι.
Πρόκειται δηλαδή περισσότερο για μία σύγκρουση δύο αντιδιαμετρικών λογικών και λιγότερο για μία αντιπαράθεση των ανθρώπων-εκπαιδευτικών του σχολείου με τους εξ επαγγέλματος φροντιστές.

Με αμοιβαίο σεβασμό
Προηγήθηκαν αρκετές δεκαετίες αντιπαράθεσης η οποία όμως χαρακτηριζόταν από έναν αμοιβαίο σεβασμό στην αποδοχή των διαφορετικών ρόλων. Και δεν ήταν λίγοι οι εξ επαγγέλματος φροντιστές οι οποίοι αναγνωρίστηκαν από τους μαθητές τους ως εξαιρετικοί δάσκαλοι. Για αρκετούς από αυτούς - για λόγους κοινωνικοπολιτικούς- ήταν απαγορευτικό το να διδάξουν στη θεσμοθετημένη εκπαίδευση, ενώ για άλλους ήταν μία περισσότερο συμφέρουσα επιλογή.
Τα ίδια εκείνα χρόνια δεν ήταν καθόλου λίγοι οι καθηγητές των σχολείων οι οποίοι θαυματουργούσαν στο δικό τους όμως Μικρόκοσμο της Δραπετσώνας, της Κυψέλης, της Μυτιλήνης και της Καλαμαριάς. Η διαφορά ήταν ότι η αναγνώρισή τους περιοριζόταν εντός των συνόρων του μεμονωμένου σχολείου ή έστω της ευρύτερης γειτονιάς

Δεκαετία του 80.
Η εποχή της μεταπολίτευσης συνδέεται με σοβαρές αλλαγές στις αντιλήψεις για τον ρόλο του εκπαιδευτικού στη λειτουργία του σχολείου.
Οι εκπαιδευτικοί του σχολείου «κεφαλαιοποιούν» τις - καταγόμενες από τον γαλλικό Μάη - αντιλήψεις για μια αχειραγώγητη εκπαίδευση και μέσα στο κλίμα της δεκαετίας του 80 αποκτούν μια μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων. Βασικός κριτής για την ποιότητα της προσφοράς κάθε εκπαιδευτικού γίνεται η προσωπική του συνείδηση.
Οι συνέπειες εκτιμούμε ότι δεν έχουν αξιολογηθεί. Δύο ωστόσο στοιχεία μπορεί κανείς να διακρίνει. Το πρώτο είναι ότι οι καθηγητές που πιστεύουν στο « ταξίδι » - χωρίς να είναι δυνατόν να εκτιμήσουμε εάν είναι περισσότεροι ή λιγότεροι σε σχέση με την εποχή της χειραγώγησης- συνεχίζουν να δρουν με τρόπο που προδίδει την αγάπη σε αυτό που κάνουν. Το δεύτερο είναι ότι αργά αλλά σταθερά η λεγόμενη κοινή γνώμη αρχίζει να αντιμετωπίζει με μία όχι θετική προδιάθεση τους εκπαιδευτικούς του Λυκείου.
Μια σοβαρή διαφορά σε σχέση με το παρελθόν είναι το ότι γίνονται χιλιάδες οι πτυχιούχοι των καθηγητικών σχολών οι οποίοι, πιεζόμενοι από την ανεργία, εκμισθώνουν την εργασία τους στις διάφορες φροντιστηριακές επιχειρήσεις με απίστευτα χαμηλές αμοιβές.

Ο πόλεμος
Στη δεκαετία του 90 και ενώ οι αμοιβές των εργαζομένων στις φροντιστηριακές επιχειρήσεις αγγίζουν όρια εκμετάλλευσης, οι ιδιοκτήτες των φροντιστηρίων συσπειρώνονται σε Ομοσπονδία με σωματεία σε όλη την Ελλάδα και οι εχθροπραξίες αρχίζουν να δίνονται ανάμεσα στα τοπικά σωματεία τους και στις αντίστοιχες Ενώσεις Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης.
Κατά τα μέσα της δεκαετίας ο πόλεμος ξεσπά. Ανοιχτά και απροσχημάτιστα.

Η προπόνηση για μελλοντικές εξετάσεις επιτίθεται στην παροχή Παιδείας, η εκμάθηση τεχνικών αναγνωρίζεται ως σοβαρός αντίπαλος της επιδίωξης για μόρφωση των νέων ανθρώπων, η έννοια υποψήφιος μάχεται την έννοια μαθητής. Η Ιθάκη-αυτοσκοπός κηρύσσει τον πόλεμο στο ταξίδι.
Οι επιχειρηματίες φροντιστές , αυτή τη φορά, σε ρόλο επιτιθέμενου εναντίον των καθηγητών του Λυκείου. Διδάσκουν στους υποψήφιους την ύλη του Προγράμματος Σπουδών πριν προλάβουν να το κάνουν οι «αντίπαλοι» καθηγητές του Λυκείου, έτσι που η υπονόμευση των ενδοσχολικών διαδικασιών να είναι νομοτελειακή. Αδιαφορούν για τις συνέπειες της πρακτικής αυτής και η επιθετική πολιτική δεν σταματά εδώ.
Πολλοί από αυτούς απευθυνόμενοι στα «μήλα της έριδος» -τους μαθητές δηλαδή τους οποίους πείθουν να είναι «μόνο υποψήφιοι» - εκφράζονται υποτιμητικά για όλες συλλήβδην τις ενδοσχολικές διαδικασίες μάθησης. Παράλληλα λειτουργούν ως σύμβουλοι των γονέων και εμφανίζονται σε ρόλους μάνατζερ των «επιχειρήσεων εισαγωγής στο πανεπιστήμιο».

Προς το παρόν τουλάχιστον, ο νικητής φαίνεται να είναι η λογική της φροντιστηριακής πρακτικής. Σύμφωνα με την κοινή γνώμη προσφέρει κάτι πιο «χειροπιαστό» από εκείνη της «παροχής Παιδείας». Παράλληλα δεν είναι λίγοι οι καθηγητές των Λυκείων οι οποίοι είτε ενστερνίζονται τη φροντιστηριακή λογική, είτε, πιεζόμενοι από τον κοινωνικό περίγυρο, χωρίς να την αποδέχονται , την εφαρμόζουν. Οι περισσότεροι πάντως υιοθετούν τη νέα φράση φετίχ « προσομοιωτικές εξετάσεις»
Και είναι πλέον πάρα πολλοί οι μαθητές οι οποίοι πείθονται στο να εμπιστεύονται τον επιχειρηματία φροντιστή περισσότερο από τον καθηγητή του σχολείου τους.
Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης συμβάλλουν στο να διαμορφωθεί αυτή η διαφορά εμπιστοσύνης. Ορισμένες εφημερίδες προσφέρουν στους εξ επαγγέλματος φροντιστές τη δυνατότητα να παρουσιάζουν επί μήνες «θέματα για εξετάσεις» και την επομένη των εξετάσεων τους προσφέρουν τη δυνατότητα να παρουσιάζουν τις απαντήσεις στα θέματα. Ραδιοφωνικοί σταθμοί και τηλεοπτικά κανάλια προσφέρουν σε φροντιστηριακές επιχειρήσεις «μικρόφωνο» προκειμένου να κρίνουν την ποιότητα των προταθέντων θεμάτων για να εισπράξουν συνήθως στερεότυπα του τύπου «τα θέματα ήταν κλιμακούμενης δυσκολίας». Αργά αλλά σταθερά διαμορφώνεται κοινωνικά μια πεποίθηση σύμφωνα με την οποία «οι φροντιστές ξέρουν».
Και ακόμα σε μια κοινωνία, όπως η δική μας, η οποία είναι και «κοινωνία των μάνατζερ» οι - εμφανιζόμενοι ως μάνατζερ- φροντιστές πείθουν ευκολότερα για την ιδιαίτερη σημασία του ρόλου τους. Τα τελευταία μάλιστα χρόνια οι ανάπηρες επιλογές της πολιτείας στα ζητήματα της λυκειακής εκπαίδευσης σιγοντάρουν τις φροντιστηριακές συμβουλές του τύπου «δεν χρειάζεται να χάνεις χρόνο με τη λογοτεχνία και τη φυσική εφόσον αυτά δεν θα τα δώσεις στις πανελλήνιες ».

Εικόνα απουσίας
Άνοιξη του 2010. Το μέτωπο των καθηγητών εμφανίζει σημεία κατάρρευσης σε πανελλαδική κλίμακα. Η αύξηση του αριθμού των «δικαιολογημένων» απουσιών εξωθεί τους μαθητές της Γ΄Λυκείου προς τη νέα λογική του «δεν πηγαίνω σχολείο γιατί μας έχουν βάλει προσομοιωτικές στο φροντιστήριο».

Σε ενεστώτα χρόνο τα ελληνικά Λύκεια είναι, σε μεγάλο βαθμό, αίθουσες χωρίς ανθρώπους , η εικόνα πρωτοφανής στην ιστορία της εκπαίδευσης είνα μια εικόνα ΑΠΟΥΣΙΑΣ, με πολλούς από τους καθηγητές να έχουν τελιεώσει την ύλη τον Μάρτιο , το τέλος της ετήσιας διαδρομής να επιβάλλεται χωρίς κανένα αποχαιρετισμό, χωρίς ουσιαστικό απολογισμό, δίχως το παραμικρό αίσθημα συγκίνησης το οποίο συνήθως εμπεριέχεται στο οποιοδήποτε τέλος κάθε κοινωνικής συνεργασίας, με τη μεγάλη Ομοσπονδία των καθηγητών να διακρίνει επιτέλους, μετά από δέκα ολόκληρα χρόνια, ότι «κάτι δεν πάει καλά», ενώ «οι χιλιάδες» κυρίως να ελπίζουν ότι θα ανατείλει ένα «διαφορετικό» λυκειακό αύριο.

Ο πόλεμος δεν έχει κριθεί
Κι αυτό διότι οι ψυχραιμότεροι αναγνωρίζουν ότι - μολονότι η φροντιστηριακή λογική μοιάζει με τη «λογική της αποτελεσματικότητας» που κυριαρχεί στην κοινωνία της εποχής μας- ο πόλεμος δεν έχει κριθεί. Συνεχίζεται, με επιτιθεμένους τους μάνατζερ των φροντιστηρίων και αμυνόμενους δυστυχώς όχι όλους τους καθηγητές των Λυκείων, αλλά οι αμυνόμενοι είναι ποσοτικά υπεραρκετοί αλλά και ποιοτικά επαρκείς ώστε να ανατρέψουν την πορεία των γεγονότων, αρκεί να λειτουργήσει ως αρωγός η ελληνική πολιτεία αφού προηγουμένως κατανοήσει το πρόβλημα διότι εκτιμούμε ότι δεν το έχει κατανοήσει.
Τους αμυνόμενους τους ισχυροποιεί η κοινή τους πεποίθηση για τον ρόλο της Παιδείας. Πιστεύουν ότι « η παροχή Παιδείας είναι κοινωνική αξία » και αρνούνται να αποδεχθούν ότι μπορεί να υποκατασταθεί από την πρακτική μιας προπόνησης για εξετάσεις. Οι ίδιοι εμπιστεύονται την άποψη ότι καθένα από τα μαθήματα του σχολικού Προγράμματος έχει ένα ειδικό ρόλο τον οποίο η κοινότητα των εκπαιδευτικών έχει βασανιστεί προκειμένου να τον αποσαφηνίσει, χωρίς πάντοτε να το καταφέρνει επιτυχώς.
Και το σημαντικότερο. Για όλους τους σήμερα «αμυνόμενους» η Ιθάκη-αυτοσκοπός δεν μπορεί να σκιάζει τη σημασία του ταξιδιού και τον σοβαρότατο κοινωνικό του ρόλο.

Και όλα αυτά, με την επίγνωση ότι σε τέτοιου είδους ζητήματα είναι περίπου αδύνατον να αποφύγουμε τις σχηματοποιήσεις μολονότι γνωρίζουμε λίαν καλώς ότι η Πραγματικότητα είναι πολύ περισσότερο χυμώδης από τις εικόνες που εμείς προτείνουμε
Ανδρέας Ιωάννου Κασσέτας

ΣΧΕΤΙΚΑ: 1) Τι άλλαξε στα 14 χρόνια;

Επιμόρφωση Β επιπέδου για μόνιμους εκπαιδευτικούς στην αξιοποίηση των ηλεκτρονικών υπολογιστών και του διαδικτύου στη διδασκαλία - μάθηση.

Τη Δευτέρα 8 Φεβρουαρίου ξεκινούν τα προγράμματα επιμόρφωσης Β΄ επιπέδου για εκπαιδευτικούς των κλάδων ΠΕ02, ΠΕ03, ΠΕ04, ΠΕ60/70, (φιλόλογοι, μαθηματικοί, φυσικοί, χημικοί, βιολόγοι, δάσκαλοι) τα οποία αφορούν στην απόκτηση γνώσεων και δεξιοτήτων για την παιδαγωγική αξιοποίηση των ΤΠΕ, στη διδασκαλία του γνωστικού τους αντικειμένου.
Δικαίωμα συμμετοχής έχουν οι μόνιμοι εκπαιδευτικοί των αντίστοιχων κλάδων, οι οποίοι έχουν πιστοποίηση Α επιπέδου, και προτεραιότητα θα δοθεί σε όσους διδάσκουν στην Ψηφιακή Α΄ τάξη Γυμνασίου.
Η διάρκεια κάθε προγράμματος επιμόρφωσης είναι 96 ώρες, οι οποίες πραγματοποιούνται εκτός σχολικού ωραρίου, σε δύο τρίωρες επιμορφωτικές συνεδρίες ανά εβδομάδα.
Για την τρέχουσα επιμορφωτική περίοδο (ΦΕΒ 2010 – ΙΟΥΝ 2010) τα «καθαρώς» επιμορφωτικά μαθήματα διαρκούν περίπου έξι εβδομάδες (δύο τρίωρα κάθε εβδομάδα). Στη συνέχεια προβλέπεται καθοδήγηση – υποστήριξη των επιμορφούμενων εκπαιδευτικών από τους επιμορφωτές σε συναντήσεις στα ΚΣΕ σε εβδομαδιαία βάση.
Στις έξι πρώτες εβδομάδες: Δύο τρίωρες συνεδρίες ανά εβδομάδα (36 ώρες επιμόρφωση) από 8 Φεβ 2010 μέχρι 21 ΜΑΡ 2010.
Στις έξι επόμενες εβδομάδες: Μία τρίωρη επιμορφωτική συνεδρία και μία υποστηρικτική συνάντηση σχετικά με την εφαρμογή στην τάξη, ανά εβδομάδα (20 με 21 ώρες) από 22 ΜΑΡ 2010 μέχρι 14 Μαϊου 2010 εκτός των διακοπών του Πάσχα.
Στις επόμενες επτά εβδομάδες: Δύο τρίωρες επιμορφωτικές συνεδρίες ανά εβδομάδα (42 ώρες) από 17 Μάη μέχρι 30 ΙΟΥΝ 2010.

Η επιμόρφωση συμπληρώνεται στις ενδιάμεσες έξι εβδομάδες με την εφαρμογή γνώσεων και δεξιοτήτων μέσα στη σχολική τάξη από τους επιμορφούμενους εκπαιδευτικούς (18 ώρες από τις 96) ως οργανικό κομμάτι της επιμορφωτικής διαδικασίας, με την υποστήριξη και καθοδήγηση των επιμορφωτών και των υποστηρικτικών δομών της Πράξης.
......................................................
Από την Πέμπτη 21 Ιανουαρίου 2010 μέχρι το τέλος του μηνός Ιανουαρίου, οι ενδιαφερόμενοι εκπαιδευτικοί μπορούν, μέσω του Πληροφοριακού Συστήματος του έργου και με χρήση των κωδικών που τους είχαν αποδοθεί κατά την πιστοποίησή τους στο Α΄ επίπεδο, να ενημερωθούν για τα προγράμματα της ειδικότητάς τους που θα υλοποιηθούν στο/στα ΚΣΕ (Κέντρο Στήριξης Επιμόρφωσης) της περιοχής τους και να υποβάλουν αιτήσεις συμμετοχής.

Περισσότερα στο Μικρό Κελλάρι

Αντέγραφε από σκονάκι, τα θέματα που του είχαν δώσει!

Το Διεθνές Μπακαλορεά στη χώρα της φιγούρας
Tου Στεφανου Κασιματη στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Η μόρφωση, λένε, είναι αυτό που σου μένει, όταν έχεις πια ξεχάσει αυτά που διδάχθηκες. Στην Ελλάδα, με τον τρόπο που εξελίσσεται τα τελευταία χρόνια η κοινωνία μας, φοβάμαι ότι η μόρφωση είναι σαν τα αυτοκόλλητα σήματα (θυρεούς) μεγάλων πανεπιστημίων τους εξωτερικού, τα οποία ορισμένοι επιδειξιομανείς τύποι κολλάνε στα παρμπρίζ των αυτοκινήτων τους, ώστε ο άλλος να καταλαβαίνει αμέσως ότι ο κάτοχος του αυτοκινήτου, εκτός από εύπορος, είναι και μορφωμένος.
Μια περισσότερο δημοκρατική εκδοχή της παρομοίωσης, θα ήταν με τις βαμβακερές μπλούζες, που γράφουν επάνω «HARVARD» και τις οποίες ο καθένας μπορεί να αγοράσει πάμφθηνα στο Μοναστηράκι.
Με άλλα λόγια, η μόρφωση αντιμετωπίζεται ολοένα και περισσότερο ως σύμβολο κοινωνικής υπεροχής και, συνεπώς, ως αντικείμενο επίδειξης.

Αν θεωρείτε υπερβολική τη διαπίστωση, τότε μάλλον δεν ακούσατε τίποτε για το σκάνδαλο της διαρροής των θεμάτων των εξετάσεων για την απόκτηση του Διεθνούς Απολυτηρίου (International Baccalaureate). Αυτό είναι το εισιτήριο για την εισαγωγή στα καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου, για την πρόσβαση δηλαδή στην καλυτέρας ποιότητος ανωτάτη παιδεία• και δεν προσφέρεται στον καθένα, παρά μόνον σε όσους έχουν τη δυνατότητα να πληρώσουν.
Στην Ελλάδα, το διετές πρόγραμμα που οδηγεί στις εξετάσεις για την απόκτηση του ΙΒ, προσφέρεται από ένδεκα ιδιωτικά σχολεία, εκ των οποίων τα οκτώ ακολουθούν το ελληνικό πρόγραμμα σπουδών• και κοστίζει, όπως διαβάζω στα ρεπορτάζ των εφημερίδων, 25.000 ευρώ.

Το παράδοξο όμως με τη μόρφωση είναι ότι, ενώ η πρόσβαση σε αυτήν προϋποθέτει χρηματικό τίμημα, η απόκτησή της δεν είναι ζήτημα χρημάτων, αφού πρόκειται για ένα πνευματικό αγαθό. Αυτός είναι ο λόγος, για τον οποίο αδυνατώ να καταλάβω τον τρόπο σκέψης, όχι του απατεώνα που πούλησε τα θέματα, αλλά των ανόητων που προθυμοποιήθηκαν να τα αγοράσουν!
Η εξαπάτηση σε αυτό το ζήτημα δεν έχει κανένα απολύτως νόημα και είναι μία εντελώς βλακώδης δαπάνη. Διότι, έστω ότι αγοράζει κάποιος τα θέματα, προκειμένου να στείλει το παιδί του στο Harvard. Καταφεύγει στην απάτη αυτή, προφανώς επειδή το παιδί του δεν μπορεί να πετύχει τον στόχο με τις δικές του δυνάμεις.
Ομως αν ο σπουδαστής δεν γίνει δεκτός βάσει της αξίας του, ποιος εγγυάται στον ξιπασμένο γονέα ότι θα καταφέρει να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του πανεπιστημίου;
Αφήστε, δε, τα τεράστια ποσά για τα δίδακτρα και τα έξοδα διαβίωσης στην Αμερική! (Βέβαια, το μέγεθος της ανοησίας για το οποίο μιλάμε είναι τόσο μεγάλο, ώστε δεν αποκλείεται ο αγοραστής των θεμάτων να τρέφει την αυταπάτη ότι θα καταφέρει να αποφοιτήσει «με τον παρά του»...)

Το ασύλληπτο μέγεθος της ανοησίας αποδεικνύεται και από την κωμική λεπτομέρεια της υπόθεσης, στην οποία δεν δόθηκε η σημασία που της αρμόζει:
Η αφορμή για την αποκάλυψη της απάτης, όπως γράφτηκε στις εφημερίδες, ήταν η σύλληψη ενός εξεταζόμενου, ο οποίος αντέγραφε από... σκονάκι!
Δηλαδή, ο υποψήφιος είχε πάρει τα θέματα και δεν είχε κάνει ούτε καν τη στοιχειώδη προσπάθεια να αποστηθίσει τις απαντήσεις.

Η απάτη της διαρροής των θεμάτων είναι διπλή:
Πρωτίστως, εις βάρος της πλειονότητας των υποψηφίων που εμπιστεύονται τον θεσμό των εξετάσεων, εντέλει όμως είναι και εις βάρος εκείνων που αγόρασαν τα θέματα. Οι τελευταίοι δεν καταλαβαίνουν ότι στον κόσμο μας μπορεί να πωλούνται τα πάντα, αλλά αυτό δεν σημαίνει κιόλας ότι όλα αγοράζονται...

Αντιλαμβάνομαι, εντούτοις, την ψυχολογική ανάγκη ορισμένων ανθρώπων να ξεχωρίζουν από τους άλλους. Για να τους προστατεύσω, λοιπόν, από περιττά έξοδα, έχω να τους προτείνω έναν απλούστερο τρόπο, αν θέλουν σώνει και καλά να προσθέσουν στο βιογραφικό τους μια αναφορά στο Harvard.
Το γνωστό πανεπιστήμιο προσφέρει και καλοκαιρινά προγράμματα (επ’ αμοιβή, ασφαλώς), για τα οποία δεν απαιτούνται εξετάσεις, αλλά δεν χορηγούνται ούτε διπλώματα.
Απλώς παρακολουθείς έναν κύκλο σεμιναρίων και όταν τελειώσουν επιστρέφεις στο σπίτι σου. Επειτα, κανείς δεν σε εμποδίζει να ισχυρίζεσαι στο βιογραφικό σου ότι έκανες και μεταπτυχιακά στο Harvard. Ουδείς θα διαψεύσει τον ισχυρισμό σου.
Αυτό έχει κάνει και στέλεχος της σημερινής κυβέρνησης...

Η Πηνελόπη δούλευε τους ανεμιστήρες στο φούλ.

.............................Συλλογή μαργαριταριών από γραπτά...............................

Εσπεριδοειδή σαν τα πορτοκάλια είναι και τα μαντολίνια, αλλά πιο μικρά και με φλούδα που βγαίνει εύκολα. (γυμνάσιο Αθήνας)

Η επετηρίδα είναι αυτό που βγάζουμε στα μαλλιά μας άμα δεν λουζόμαστε συχνά. (γυμνάσιο Πάτρας)

Ο μισογύνης είναι τέρας μυθολογικόν, μισός γυναίκα και μισός άλλο πράμα, απερίγραπτης ασχήμιας και τελείως εξαγριωμένος με την κατάστασή του. (γυμνάσιο Θεσπρωτίας)

Ο Κωνσταντίνος Καντάφης ήτανε Έλληνας ποιητής που γεννήθηκε στη Λιβύη της Αλεξάνδρειας. (γυμνάσιο Αθήνας)

Στην αρχαία εποχή δεν υπήρχαν ξένες χώρες, γι αυτό δεν έχουν βρει οι αρχαιολόγοι αρχαία διαβατήρια. (γυμνάσιο Θεσσαλονίκης)

Όταν ο Οδυσσέας γύρισε πίσω στην Ιθάκη, βρήκε τους είκοσι ανεμιστήρες και την Πηνελόπη να τους δουλεύει στο φουλ. (γυμνάσιο Θήβας)

Ο Λεωνίδας και οι Τριακόσιοι του ηττήθηκαν, γιατί οι Θερμοπύλες ήτανε πολυπληθέστεροι σε αριθμό. (γυμνάσιο Αθήνας)

Την Οδύσσεια της έγραψε ο Οδυσσέας. Την Ιλιάδα ο Ηλιάδης. (γυμνάσιο Λαμίας)

Η γυναίκα του Τσάρου λεγότανε Τσάρα. Η κόρη του τσατσάρα. Ο γιος του Νορέγιεφ. (γυμνάσιο Αθήνας)

Η Παραφίνη ήτανε η θεά που προστάτευε τα Χερουφίμια και τα Σεραφίμια. (γυμνάσιο Κορίνθου)

Tα Χερουβίμ και τα Σεραβίμ ήταν μικρά αγγελάκια που πετούσαν δεξιά-αριστερά στο πλάι των μεγάλων αγγέλων. Τα Χερουβίμ χερούβιζαν (δεξί πέταγμα) και τα Σεραβίμ σερούβιζαν (αριστερό πέταγμα). Στην ανάγκη υπήρχαν και τα Πτερουβίμ για πέταγμα κατευθείαν στη μέση. (απ'το ίδιο διαγώνισμα Θρησκευτικών, γυμνάσιο Κορίνθου)

Πρωτεύουσα της Κεϋλάνης είναι η Λιπτον Τι. (γυμνάσιο Αθήνας)

Το τετράγωνο της υποτείνουσας ισούται, αλλά όχι πάντοτε. (γυμνάσιο Καλαμάτας)

Η κυριότερη αιτία της εξάτμισης είναι η φωτιά κάτω από το κατσαρολάκι. (γυμνάσιο Κορίνθου)

Η σοβιέτα είναι που φοράνε οι Ρωσίδες. Στη Σερβία φοράνε σερβιέτες. (γυμνάσιο Κορίνθου)

Ο πρατήρας είναι λέξη δυσανόητη, δηλ. με δυο έννοιες. Μια όταν είναι σε ηφαίστειο και μια όταν δουλεύει σε πρατήριο. (γυμνάσιο Αθήνας)

Ενεργητική φωνή: Κυνηγάω τον λαγό. Παθητική φωνή: Ο λαγός με κυνηγάει. (γυμνάσιο Κορίνθου)

Οι βηταμίνες βρίσκονται ακριβώς ανάμεσα από τις αλφαμίνες και τις γαμαμίνες. (γυμνάσιο Θεσσαλονίκης)

Το ακριβώς αντίθετο της Αγίας Τριάδας είναι η Διαβολική Τριάδα, πυρ, συν γυναιξί και θάλασσα. Πράγματα του Σατανά. (λύκειο Ξάνθης)

Η μπανάνα στα ελληνικά γράφεται όπως και στα αγγλικά, δηλαδή με ένα μπα και δύο να. (γυμνάσιο Θεσσαλονίκης)

Τα 6 χαρακτηριστικότερα ζώα του Βόρειου Πόλου είναι 3 αρκούδες και 3 φώκιες. (γυμνάσιο Αθήνας)

Το 31 είναι πολύ κακός τζόγος. Ο πατέρας μου μας είπε ότι μια φορά 31 άνθρωποι παίζανε 31 και ήρθανε 31 μπάτσοι και τους έβαλαν 31 μέρες φυλακή και μετά 31 δικαστές τους εδικάζανε 31 μέρες και τους τιμώρησαν με 31 χρόνια φυλακή. Κάναμε πως το πιστέψαμε για να μη γίνει φασαρία. (από διαγώνισμα στην Ιστορία, γυμνάσιο Καρδίτσας)

Ερώτηση: "Τι γνωρίζετε για τις εικονομαχίες;" Απάντηση: "Εικονομαχίες ήταν οι μάχες που έκαναν οι λαοί για τις εικόνες. Όποιος κέρδιζε τη μάχη κέρδιζε και τις εικόνες". (γυμνάσιο Αθήνας)

"Ο Ε. Λύτης και ο Σ. Εφέρης είναι και οι δύο Έλληνες ποιητές κατηγορίας νόμπελ". (γυμνάσιο Αργοστολίου)

"Οι Δέκα Εντολές γράφτηκαν από τον Σινά και παραδόθηκαν στον Μωυσή στην Πλάκα. Ήταν όλες πέτρινες, αλλά σαφέστατες". (γραπτό υποψηφίου για την Σχολή Αστυνομίας)

"Ο Κουστώ είναι ένας σύγχρονος Οδυσσέας, αλλά που δεν κατοικούσε στην Ιθάκη, και για το λόγο αυτό οι περιπέτειές του δεν λέγονται Οδύσσειες, αλλά Κουστωδίες". (γραπτό υποψηφίου για την Σχολή Αστυνομίας)

«Στο Βόρειο Πόλο δεν ζούνε άνθρωποι, παρά μόνο οι Εσκιμώοι» (γυμνάσιο Δελβινακίου)
(ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ στο blogspot "busy bee" εκ Κρήτης)