Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Τοπικό. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Τοπικό. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Πέμπτη 27 Δεκεμβρίου 2018
Πέμπτη 12 Ιουνίου 2008
Η ιστορία του τζαμιού της Καλούτσιανης (του Γιάννη Παπαϊωάννου, πολιτικού μηχανικού)
Το τζαμί της Καλούτσανης (Καλούτσα=Καλούτσανη=Καλούτσιασμη=Καλούτσιεσμε=πηγή αίματος, από τσεσμές=πηγή, καν=αίμα κανλή=αίματος)είναι ένα από τα τρία τζαμιά που σώζονται σήμερα στα Γιάννενα, από σύνολο δεκαεπτά τζαμιών που υπήρχαν, όταν η πόλη ελευθερώθηκε το 1913 από τον τουρκικό ζυγό.
Τα άλλα δύο τζαμιά βρίσκονται μέσα στο κάστρο των Ιωαννίνων και είναι το τζαμί του Ασλάν πασά (σημερινό Δημοτικό Μουσείο)και το Φετιχέ τζαμί (δηλαδή τζαμί της κατάκτησης)
Κατά πληροφορίες το τζαμί της Καλόυτσανηςκτίστηκε περί τα τέλη του 15ου αιώνα, αρχικά ως μετζίτ (μουσουλμανικός ναός χωρίς μιναρέ)για τις λατρευτικές ανάγκες τω Τούρκων, που άρχισαν να εγκαθίστανται στην περιοχή μετά την "προσκύνηση" (δήλωση υποταγής) των γιανιωτών αρχόντων του κάστρου στον σουλτάνο ....
Από το δρόμο μπροστά από το τζαμί της Καλούτσανης, πέρασε πανηγυρικά ο ελληνικός στρατός, τα ξημερώματα της 21ης Φεβρουαρίου 1913. Η ιστορία μ' αυτό τον τρόπο θέλησε να δικαιώσει και να αποτίσει έναν ελάχιστο φόρο τιμής στους πρώτους επαναστάτες του κινήματος του 1611 ενάντια στον τούρκικο ζυγό, που γέμισαν τότε με αίμα χριστιανικό την παρακείμενη στο τζαμί της Καλούτσιανης περιοχή. Μετά την μικρασιατική καταστροφή του 1922 και την ανταλλαγή των πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας που πραγματοποιήθηκε το 1923-24, το τζαμί της Καλούτσανης μαζί με τα άλλα τζαμιά θεωρήθηκε αστική ακίνητη περιουσία των Τούρκων ανταλλαγέντων και μεταβιβάστηκε η διαχείρισή του στην Εθνκή Τράπεζα. Από εκεί μπόρεσε να το αγοράσει ένας ντόπιος ιδιώτης,η οικογένεια του οποίου διατηρεί μέχρι σήμερα την ιδιοκτησία και την εκμετάλλευση του τζαμιού. ....
Τις πρώτες μέρες της Ιταλικής επίθεσης (Οκτώβριος 1940) τα Γιάννινα βομβαρδίζονται από ιταλικά αεροπλάνα. Βόμβες πέφτουν στο στρατιωτικό νοσοκομείο, που στεγάζεται στο κτίριο της Ζωσιμαίας Παιδαγωγικής Ακαδημίας και σκοτώνονται γιατροί, νοσοκόμοι, στρατιώτες.
Τη μανία των ιταλικών βομβαρδιστικών γνωρίζουν για τα καλά τα μποστάνια (σ.σ. γιατί άραγε;)της περιοχής της Καλούτσανης. Αρκετά σπίτια της Καλούτσανης καταστρέφονται από τις ιταλικές βόμβες.
Μαζί μ' αυτά κι ο μιναρές του τζαμιού της Καλούτσανης, που χάσκει από τότε ακέφαλος και μισοκατεστραμμένος, και έχει σήμερα σαν σκούφια μια φωλιά πελαργών.
Περισσότερα στο περιοδικό ΖΩΣΙΜΑΔΕΣ
Τα άλλα δύο τζαμιά βρίσκονται μέσα στο κάστρο των Ιωαννίνων και είναι το τζαμί του Ασλάν πασά (σημερινό Δημοτικό Μουσείο)και το Φετιχέ τζαμί (δηλαδή τζαμί της κατάκτησης)
Κατά πληροφορίες το τζαμί της Καλόυτσανηςκτίστηκε περί τα τέλη του 15ου αιώνα, αρχικά ως μετζίτ (μουσουλμανικός ναός χωρίς μιναρέ)για τις λατρευτικές ανάγκες τω Τούρκων, που άρχισαν να εγκαθίστανται στην περιοχή μετά την "προσκύνηση" (δήλωση υποταγής) των γιανιωτών αρχόντων του κάστρου στον σουλτάνο ....
Από το δρόμο μπροστά από το τζαμί της Καλούτσανης, πέρασε πανηγυρικά ο ελληνικός στρατός, τα ξημερώματα της 21ης Φεβρουαρίου 1913. Η ιστορία μ' αυτό τον τρόπο θέλησε να δικαιώσει και να αποτίσει έναν ελάχιστο φόρο τιμής στους πρώτους επαναστάτες του κινήματος του 1611 ενάντια στον τούρκικο ζυγό, που γέμισαν τότε με αίμα χριστιανικό την παρακείμενη στο τζαμί της Καλούτσιανης περιοχή. Μετά την μικρασιατική καταστροφή του 1922 και την ανταλλαγή των πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας που πραγματοποιήθηκε το 1923-24, το τζαμί της Καλούτσανης μαζί με τα άλλα τζαμιά θεωρήθηκε αστική ακίνητη περιουσία των Τούρκων ανταλλαγέντων και μεταβιβάστηκε η διαχείρισή του στην Εθνκή Τράπεζα. Από εκεί μπόρεσε να το αγοράσει ένας ντόπιος ιδιώτης,η οικογένεια του οποίου διατηρεί μέχρι σήμερα την ιδιοκτησία και την εκμετάλλευση του τζαμιού. ....
Τις πρώτες μέρες της Ιταλικής επίθεσης (Οκτώβριος 1940) τα Γιάννινα βομβαρδίζονται από ιταλικά αεροπλάνα. Βόμβες πέφτουν στο στρατιωτικό νοσοκομείο, που στεγάζεται στο κτίριο της Ζωσιμαίας Παιδαγωγικής Ακαδημίας και σκοτώνονται γιατροί, νοσοκόμοι, στρατιώτες.
Τη μανία των ιταλικών βομβαρδιστικών γνωρίζουν για τα καλά τα μποστάνια (σ.σ. γιατί άραγε;)της περιοχής της Καλούτσανης. Αρκετά σπίτια της Καλούτσανης καταστρέφονται από τις ιταλικές βόμβες.
Μαζί μ' αυτά κι ο μιναρές του τζαμιού της Καλούτσανης, που χάσκει από τότε ακέφαλος και μισοκατεστραμμένος, και έχει σήμερα σαν σκούφια μια φωλιά πελαργών.
Περισσότερα στο περιοδικό ΖΩΣΙΜΑΔΕΣ
Ετικέτες
Γιάννης Παπαϊωάννου,
Τζαμί Καλούτσανης,
Τοπικό
Τρίτη 3 Ιουνίου 2008
Οι λίμνες Ιωαννίνων και Λαψίστας (του Γιάννη Παπαϊωάννου)
Ο πολιτικός μηχανικός Γιάννης Παπαϊωάννου
μας ξεναγεί με μεράκι στην Παμβώτιδα (Παν+βώτωρ) / βώτωρ=βοσκός=γελαδάρης και όχι όπως πίστευα από το (παν+βρώσκω). Συγκεντρωμένα στοιχεία θρύλοι, γεωλογία, ιστορία, αφηγήσεις.
Στοιχεία για όλα, για τα Γιάννινα την αρχαία Εύροια (ευ+ροή), τις πηγές της Ντραμπάτοβας, τις εστεβέλες, την χωνεύτρα της Μπινίκοβας που καταλήγει στα Τρίκαλα, πως χάνονταν τα πρόβατα του τσέλιγγα της Κατσικάς, τα χέλια που έρχοταν μέσω Καλαμά από το Γιβραλτάρ, κάτω από το Μιτσικέλι υπάρχει άλλη τόση λίμνη όπου καταφεύγουν τα ψάρια το Χειμώνα, το υπόγειο σπήλαιο που βρήκαν οι Γερμανοί στην κατοχή, κάτω από τη λίμνη και είπαν αν ήξεραν οι Γιαννιώτες που κάθονται θάφευγαν αυθημερόν, γιαυτό μάζεψαν τους Εβραίους των Γιαννίνων για να τους σώσουν.
Ο Ντουραχάν πασάς που πέρασε πάνω από τη παγωμένη λίμνη βράδυ, χωρίς να το ξέρει και έχτισε το κόνισμα κάτω από το μοναστήρι της Δουραχάνης.
Να προσθέσω ... την εικόνα με τα καϊκια με τα κόκκινα πανιά από το νησί προς τη λιμνοπούλα στην ταινία "Ο θίασος" του Αγγελόπουλου με το τραγούδι στα ανοιχτά του πέλαου με καρτέρεγαν με μπομπάρδες τρικάταρτες ....
Ένα πραγματικό πόνημα.
Μπράβο γιαννιώτη φίλε Γιάννη Παπαϊωάννου.
Περισσότερα στή . . . πλήρη διδακτορική διατριβή:
μας ξεναγεί με μεράκι στην Παμβώτιδα (Παν+βώτωρ) / βώτωρ=βοσκός=γελαδάρης και όχι όπως πίστευα από το (παν+βρώσκω). Συγκεντρωμένα στοιχεία θρύλοι, γεωλογία, ιστορία, αφηγήσεις.
Στοιχεία για όλα, για τα Γιάννινα την αρχαία Εύροια (ευ+ροή), τις πηγές της Ντραμπάτοβας, τις εστεβέλες, την χωνεύτρα της Μπινίκοβας που καταλήγει στα Τρίκαλα, πως χάνονταν τα πρόβατα του τσέλιγγα της Κατσικάς, τα χέλια που έρχοταν μέσω Καλαμά από το Γιβραλτάρ, κάτω από το Μιτσικέλι υπάρχει άλλη τόση λίμνη όπου καταφεύγουν τα ψάρια το Χειμώνα, το υπόγειο σπήλαιο που βρήκαν οι Γερμανοί στην κατοχή, κάτω από τη λίμνη και είπαν αν ήξεραν οι Γιαννιώτες που κάθονται θάφευγαν αυθημερόν, γιαυτό μάζεψαν τους Εβραίους των Γιαννίνων για να τους σώσουν.
Ο Ντουραχάν πασάς που πέρασε πάνω από τη παγωμένη λίμνη βράδυ, χωρίς να το ξέρει και έχτισε το κόνισμα κάτω από το μοναστήρι της Δουραχάνης.
Να προσθέσω ... την εικόνα με τα καϊκια με τα κόκκινα πανιά από το νησί προς τη λιμνοπούλα στην ταινία "Ο θίασος" του Αγγελόπουλου με το τραγούδι στα ανοιχτά του πέλαου με καρτέρεγαν με μπομπάρδες τρικάταρτες ....
Ένα πραγματικό πόνημα.
Μπράβο γιαννιώτη φίλε Γιάννη Παπαϊωάννου.
Περισσότερα στή . . . πλήρη διδακτορική διατριβή:
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
