Πα-πα-πα-πα ...θάμα!
Πουλυ καλό φλιτζιάν' μπράβου!
Το διάβασμα του φλιτζανιού
ΔΙΑΤΑΞΗ
Το πάνω μέρος προς το χείλος του φλιτζανιού απεικονίζει το εγγύς μέλλον ενώ όσο προχωρούμε προς τη βάση τα γεγονότα απομακρύνονται χρονικά.
Το χερούλι αποτελεί τον άξονα του φλιτζανιού. Τα σημάδια που υπάρχουν σ’ αυτό το σημείο αφορούν τα προσωπικά του ατόμου. Δεξιά απεικονίζεται ότι έχει σχέση με το σπίτι και την οικογένεια και αριστερά ότι έρχεται απ’ έξω απ’ το διπλανό σπίτι ως τη Γη του Πυρός (φίλοι, γνωριμίες, άτομα και ειδήσεις από μακρυά)
Στον «πάτο» διαβάζεται η καρδιά του ατόμου (διάθεση, συναισθήματα)
ΧΡΩΜΑ
Σημαντικό είναι και το χρώμα των σχημάτων – συμβόλων. Ένα φλιτζάνι με αναλογία καφέ σχημάτων και λευκών κενών είναι καλό και χαρούμενο, ενώ ένα φλιτζάνι με περισσότερο καφέ ή με μεγάλα κομμάτια ξεραμένου τελβέ ειδικά στο περίγραμμα είναι «κλειστό», δυσάρεστο. Οι καφέ φιγούρες μπορεί να συμβολίζουν ανάλογα με τα διπλανά σχήματα εχθρικά ή σκουρόχρωμα πρόσωπα.
ΣΥΜΒΟΛΑ
Τα ευκολότερα και πιο ευδιάκριτα σχήματα του φλιτζανιού είναι οι λευκές γραμμές που το διασχίζουν κάθετα ή διαγώνια και καταλήγουν στο χείλος του. Αυτές είναι δρόμοι. Συμβολίζουν τα ταξίδια, σύντομα ή μακρινά ανάλογα με το μέγεθός τους.
Αν η λευκή γραμμή διακόπτεται από καφέ σε οποιαδήποτε σημείο της, ο δρόμος που σχεδιάζει το άτομο δεν θα γ΄νει.
Μικρές κουκίδες πάνω στο δρόμο δείχνουν τα άτομα που θα ταξιδέψουν μαζί με το πρόσωπο ενώ αν οι κουκίδες βρίσκονται στο τέλος της γραμμής (στο χείλος) δείχνουν τα άτομα που θα συναντησει το πρόσωπο στον προορισμό του.
Άλλα ευδιάκριτα σχήμταα είναι τα γράμματα του αλφαβητο
υ και οι αριθμοί. Τα γράμματα συμβολίζουν αρχικά ονομάτων και οι αριθμοί είτε μεταφράζονται σε γράμματα (3=Γ) είτε δηλώνουν χρονικό διάστημα (μέρες ή μήνες)
Οι κύκλοι δίπλα – δίπλα ή ενωμένοι συμβολίζουν δαχτυλίδια ή στέφανα δηλαδή αρραβώνα ή γάμο.
Το λέρωμα στο χείλος του φλιτζανιού είναι λεφτά. Δεξιά απ’ το χερούλι θα δώσεις, αριστερά θα πάρεις.
Μικρές κουκίδες καφέ στο χείλος είναι ειδήσεις και λόγια…
Τρεις τέσσερις γραμμές στην κορυφή είναι τραπέζι με τρία τέσσερα άτομα.
Άσπρο άνοιγμα με δυο σημαδάκια μέσα είναι «κλειστή συνάντηση».
(Βικτώρια Ζούκη στο Ημερολόγιο 2010 του Καπέσοβου)
Η συνέχεια του μαθήματος «πως θα μάθιτι να λέτι του φλυτζιάν» στο ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ του 2010 του Πολιτιστικού Συλλόγου Καπεσόβου
…. Αφού το έφερνε μια βόλτα, ανοιγόκλεινε τα χείλη της σε ένα ανεπαίσθητο πα-πα-πα-πα!..και κουνούσε το δεξί της χέρι πέρα δώθε σε εκδήλωση απέραντου θαυμασμού!
Και άρχιζε Χαρά λαβαίν’ς Μια στενοχώρια ξικόβιτι Καλό χαμπέρ’ από μακριά έρχιτι Ένας ψ’λός – κουντός ψλή – κουντή (ανάλογα με τις πληροφορίες) σι σκέφτιτι
Τραπέζ’ κάν’ς Λιφτά λαβαιν΄ς γιάτα βήκαν σ΄ν κουρφή (και έδειχνε μια μουτζούρα του καφέ με το δάκτυλό της) ..Ένα σταυρό γλέπου (η πιο καυτή πρόβλεψη, αφού ο σταυρός σήμαινε αρραβώνα και τέτοια) Μιγάλ’ πόρτα διαβαίν΄ς … Δρόμου μακρύ –κουντό κάν'ς (μερικές φορές ήτα
ν μπουδ’σμένους, άλλες ήταν ντιρβέν
Ούι μπράβου πουλύ καλό φλυτζιάν και έπιανε το επόμενο:
Πα-πα-πα-πα θάμα το ίδιο τελετουργικό …
Όλες για τη γιαγιά Ανθούλα είχαν πουλύ καλό φλυτζιάν … θάμα … κι ας ήταν οι περισσότερες συφοριασμένες
(Θουκυδίδης Παπαγεωργίου στο Ημερολόγιο 2010 του Καπέσοβου)
Ούι μπράβου πουλύ καλό φλυτζιάν’
Το διάβασμα του φλιτζανιού
ΔΙΑΤΑΞΗ
Το πάνω μέρος προς το χείλος του φλιτζανιού απεικονίζει το εγγύς μέλλον ενώ όσο προχωρούμε προς τη βάση τα γεγονότα απομακρύνονται χρονικά.
Το χερούλι αποτελεί τον άξονα του φλιτζανιού. Τα σημάδια που υπάρχουν σ’ αυτό το σημείο αφορούν τα προσωπικά του ατόμου. Δεξιά απεικονίζεται ότι έχει σχέση με το σπίτι και την οικογένεια και αριστερά ότι έρχεται απ’ έξω απ’ το διπλανό σπίτι ως τη Γη του Πυρός (φίλοι, γνωριμίες, άτομα και ειδήσεις από μακρυά)
Στον «πάτο» διαβάζεται η καρδιά του ατόμου (διάθεση, συναισθήματα)
ΧΡΩΜΑ
Σημαντικό είναι και το χρώμα των σχημάτων – συμβόλων. Ένα φλιτζάνι με αναλογία καφέ σχημάτων και λευκών κενών είναι καλό και χαρούμενο, ενώ ένα φλιτζάνι με περισσότερο καφέ ή με μεγάλα κομμάτια ξεραμένου τελβέ ειδικά στο περίγραμμα είναι «κλειστό», δυσάρεστο. Οι καφέ φιγούρες μπορεί να συμβολίζουν ανάλογα με τα διπλανά σχήματα εχθρικά ή σκουρόχρωμα πρόσωπα.
ΣΥΜΒΟΛΑ
Τα ευκολότερα και πιο ευδιάκριτα σχήματα του φλιτζανιού είναι οι λευκές γραμμές που το διασχίζουν κάθετα ή διαγώνια και καταλήγουν στο χείλος του. Αυτές είναι δρόμοι. Συμβολίζουν τα ταξίδια, σύντομα ή μακρινά ανάλογα με το μέγεθός τους.
Αν η λευκή γραμμή διακόπτεται από καφέ σε οποιαδήποτε σημείο της, ο δρόμος που σχεδιάζει το άτομο δεν θα γ΄νει.
Μικρές κουκίδες πάνω στο δρόμο δείχνουν τα άτομα που θα ταξιδέψουν μαζί με το πρόσωπο ενώ αν οι κουκίδες βρίσκονται στο τέλος της γραμμής (στο χείλος) δείχνουν τα άτομα που θα συναντησει το πρόσωπο στον προορισμό του.
Άλλα ευδιάκριτα σχήμταα είναι τα γράμματα του αλφαβητο
υ και οι αριθμοί. Τα γράμματα συμβολίζουν αρχικά ονομάτων και οι αριθμοί είτε μεταφράζονται σε γράμματα (3=Γ) είτε δηλώνουν χρονικό διάστημα (μέρες ή μήνες)Οι κύκλοι δίπλα – δίπλα ή ενωμένοι συμβολίζουν δαχτυλίδια ή στέφανα δηλαδή αρραβώνα ή γάμο.
Το λέρωμα στο χείλος του φλιτζανιού είναι λεφτά. Δεξιά απ’ το χερούλι θα δώσεις, αριστερά θα πάρεις.
Μικρές κουκίδες καφέ στο χείλος είναι ειδήσεις και λόγια…
Τρεις τέσσερις γραμμές στην κορυφή είναι τραπέζι με τρία τέσσερα άτομα.
Άσπρο άνοιγμα με δυο σημαδάκια μέσα είναι «κλειστή συνάντηση».
(Βικτώρια Ζούκη στο Ημερολόγιο 2010 του Καπέσοβου)
Η συνέχεια του μαθήματος «πως θα μάθιτι να λέτι του φλυτζιάν» στο ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ του 2010 του Πολιτιστικού Συλλόγου Καπεσόβου
…. Αφού το έφερνε μια βόλτα, ανοιγόκλεινε τα χείλη της σε ένα ανεπαίσθητο πα-πα-πα-πα!..και κουνούσε το δεξί της χέρι πέρα δώθε σε εκδήλωση απέραντου θαυμασμού!
Και άρχιζε Χαρά λαβαίν’ς Μια στενοχώρια ξικόβιτι Καλό χαμπέρ’ από μακριά έρχιτι Ένας ψ’λός – κουντός ψλή – κουντή (ανάλογα με τις πληροφορίες) σι σκέφτιτι
Τραπέζ’ κάν’ς Λιφτά λαβαιν΄ς γιάτα βήκαν σ΄ν κουρφή (και έδειχνε μια μουτζούρα του καφέ με το δάκτυλό της) ..Ένα σταυρό γλέπου (η πιο καυτή πρόβλεψη, αφού ο σταυρός σήμαινε αρραβώνα και τέτοια) Μιγάλ’ πόρτα διαβαίν΄ς … Δρόμου μακρύ –κουντό κάν'ς (μερικές φορές ήτα
ν μπουδ’σμένους, άλλες ήταν ντιρβένΟύι μπράβου πουλύ καλό φλυτζιάν και έπιανε το επόμενο:
Πα-πα-πα-πα θάμα το ίδιο τελετουργικό …
Όλες για τη γιαγιά Ανθούλα είχαν πουλύ καλό φλυτζιάν … θάμα … κι ας ήταν οι περισσότερες συφοριασμένες
(Θουκυδίδης Παπαγεωργίου στο Ημερολόγιο 2010 του Καπέσοβου)
Ούι μπράβου πουλύ καλό φλυτζιάν’
