Εκτόξευση της ραδιενέργειας στη Φουκουσίμα

Ο κίνδυνος για τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα της ακτινοβολίας εξαρτάται από τη λεγόμενη ενεργό δόση, η οποία, με τη σειρά της, εξαρτάται από την απορροφούμενη στο ανθρώπινο σώμα ενέργεια, το είδος της ακτινοβολίας και το είδος του ακτινοβολούμενου ιστού. Μονάδα μέτρησης της ενεργού δόσης είναι το Sievert (Sv-Σιβέρτ) και τα υποπολλαπλάσιά του mSv (μιλισιβέρτ) και μSv (μικροσιβέρτ). Το Sievert είναι λοιπόν μια μονάδα μέτρησης της ποσότητας ενέργειας που μεταβιβάζει η ακτινοβολία στους ιστούς του σώματος. Η ονομασία προήλθε από τον Σουηδό γιατρό Sievert, ενώ η μονάδα μέτρησης πριν το 1985 ήταν τα Rem και τα mRem (παλιά υπήρχε και το Becquerel), όπου 1 Rem = 0,01 Sv ή 100mSv.

Η μέση ενεργός δόση ενός ατόμου που οφείλεται στις τεχνητές και στις φυσικές πηγές ραδιενέργειας του γήινου περιβάλλοντος, είναι 0,31 mSv και 2,4 mSv για κάθε χρόνο αντίστοιχα, ενώ η ενεργός δόση που αντιστοιχεί σε μια τυπική ακτινογραφία θώρακος, είναι περίπου 0,02 mSv, σύμφωνα με την ΕΕΑΕ.

Το όριο ασφαλούς έκθεσης ενός ατόμου σε ακτινοβολία είναι 1 mSv ετησίως, ενώ για τους επαγγελματικά εκτιθέμενους αυξάνει στα 20 mSv.

Η ένταση της ραδιενέργειας είναι αντιστρόφως ανάλογη με το τετράγωνο της απόστασης από την πηγή της ακτινοβολίας (π.χ. από ένα πυρηνικό αντιδραστήρα με διαρροή).

Σύμφωνα με ειδικούς, ο κίνδυνος για καρκίνο αυξάνεται όταν η έκθεση στην ακτινοβολία ξεπεράσει τα 100 mSv το χρόνο και γίνεται θανατηφόρα αν φτάσει στα 5.000 mSv (5 Sv) σε διάστημα μερικών ωρών. Η έκθεση σε 1 Sv ακτινοβολίας εκτιμάται ότι αυξάνει τον κίνδυνο θανατηφόρου καρκίνου κατά περίπου 5%. Οι μέχρι τώρα μετρήσεις στην Ιαπωνία γύρω από τους κατεστραμμένους αντιδραστήρες είναι γύρω στα 400 mSv, δηλαδή δείχνουν τετραπλάσια επίπεδα σε σχέση με αυτά που αυξάνουν τον κίνδυνο για καρκίνο. Αναδημοσίευση από το PHYSICS4U'S

Τσερνάβοντα, Κοσλοντούϊ, Ακούγιου: Τα πυρηνικά εργοστάσια στα Βαλκάνια.

Τηλεγράφηµα της αµερικανικής πρεσβείας στο Βουκουρέστι αποκαλύπτει ότι οι υπηρεσίες της χώρας είναι εντελώς απροετοίµαστες

Καµπανάκι για πυρηνική απειλή από τη Ρουµανία

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Τρίτη 29 Μαρτίου 2011

στα ΝΕΑ

SOS για την ετοιµότητατων ρουµανικών υπηρεσιών να αντιµετωπίσουν ενδεχόµενο πυρηνικό ατύχηµα εκπέµπει η αµερικανική πρεσβεία στοΒουκουρέστι. Οπως αποκαλύπτει τηλεγράφηµα που διέρρευσε στον ιστότοπο Wikileaks, αµερικανοί αξιωµατούχοι εκτιµούν ότι η ρουµανική κυβέρνηση δεν θα καταφέρει να αντιµετωπίσει επιτυχώς πιθανό ατύχηµα στον πυρηνικό σταθµό της Τσερνάβοντα.

Στο τηλεγράφηµα,µε ηµεροµηνία 28 Ιανουαρίου 2009 που δηµοσιεύτηκε χθες στην εφηµερίδα «Jurnalul National», αναφέρεται ότι η κυβέρνηση του Βουκουρεστίου δεν θα κατάφερνε να διαχειριστεί µια διαρροή ραδιενέργειας από τον σταθµό, παρά τις επίσηµες διαβεβαιώσεις ότι τα µέτρα ασφαλείας είναι αυτά που πρέπει. Αξιωµατούχοι της αµερικανικής πρεσβείας αναφέρουν στο τηλεγράφηµα πως για την αντιµετώπιση καταστάσεωνέκτακτης ανάγκης υπάρχει στον σταθµό µια οµάδα µόλις επτά προσώπων (υπερβολικά µικρός αριθµός για να αντεπεξέλθουν σε ενδεχόµενη διαρροή ραδιενέργειας), τα οποία εκπαιδεύονται για τονρόλο τους αυτό µόνο µία φορά τον µήνα...

Την περασµένη Τετάρτη, οι υπεύθυνοι του πυρηνικού σταθµού της Τσερναβόντα κάλεσαν δηµοσιογράφους για να συζητήσουν µαζί τους την ασφάλεια του σταθµού µετά τους φόβους που δηµιουργήθηκαν λόγω της πυρηνικής κρίσηςστην Ιαπωνία. Οδιευθυντής τουσταθµού ΙονέλΜπουτσούρ υπογράµµισε πωςοι δύο πυρηνικοί αντιδραστήρες είναι ασφαλείςκαι θα µπορούσαν να αντέξουν ένα µεγάλο σεισµό.Σε ανακοίνωσή της, η εταιρεία NuclearelectricaNational Company που εκµεταλλεύεται τον σταθµό διευκρίνισε ότι έχει σχεδιαστεί για να αντέξει σεισµούς άνω των 8 ρίχτερ, τη στιγµή που, όπως τουλάχιστονυποστηρίζειη εταιρεία, «ο ισχυρότερος σεισµός που θα µπορούσε να πλήξει τη Ρουµανία είναι 7 -7,5 ρίχτερ». Σύµφωνα πάντα µε την Nuclearelectrica, ένας σεισµός του µέγιστου µεγέθους για το οποίο έχει σχεδιαστεί ο σταθµός «µπορεί νασηµειωθεί µια φορά στα χίλια χρόνια», ενώ η τοποθεσία στην οποία κατασκευάστηκε επελέγηέπειτα απόπολύπλοκες σεισµικές µελέτες.

Ο διευθυντής παραγωγής του σταθµού Νταν Μπίγκου εξήγησεότι ο σταθµός έχει2.500 τόνους νερού για να εξασφαλίσει ότι οι αντιδραστήρες θα παραµείνουν κρύοι επί 15 ώρες αν κοπεί το ηλεκτρικό, καθώς και δύο γεννήτριες ντίζελ.

ΑΠΟ ΤΟ 1997. Ο πυρηνικός σταθµός της Τσερναβόντα βρίσκεται σε απόσταση 150 χλµ. ανατολικά του Βουκουρεστίου και είναι ο µοναδικός στη Ρουµανία. Κατασκευάστηκε από Ιταλούς και Καναδούς στις όχθες του ∆ούναβη ώστε να έχει άµεση πρόσβασησε νερό για την ψύξη των αντιδραστήρων και εξασφαλίζει περίπου το 20% των αναγκών της Ρουµανίας σε ηλεκτρισµό. Ο πρώτος αντιδραστήρας τέθηκε πρώτη φορά σε λειτουργία το 1997 και ο δεύτερος το 2007. Σύµφωνα µε τη Nuclearelectrica, σχεδιάζεται η επέκταση του σταθµού µε άλλους δύο αντιδραστήρες. Πρόσφατα ανακοινώθηκε πως τέσσερις εταιρείες (δεν έγιναν γνωστές οι επωνυµίες τους) έχουν εκφράσει ενδιαφέρον για να συµµετάσχουν στην κατασκευή των αντιδραστήρων 3 και 4, το κόστος της οποίας αναµένεται ότι θα φτάσει τα 4 δισεκατοµµύρια ευρώ. Οταν ολοκληρωθεί η κατασκευή τους, ο σταθµός θα καλύπτει το 40% των ενεργειακών αναγκών της Ρουµανίας.

Ερευνα για τους κινδύνους από τον σταθµό στο Ακουγιου ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΧΑΡΗΣ ΚΑΡΑΝΙΚΑΣ

Μία συνηθισµένη χειµωνιάτικη µέρα: ένα χαµηλό βαροµετρικό καλύπτει την Κεντρική Μεσόγειο και η Ελλάδα βρίσκεται στη θερµή ζώνη, απολαµβάνοντας υψηλότερες θερµοκρασίες από τους δυτικούς γείτονές της. Ενα ισχυρό νότιο ρεύµα κάνει την εµφάνισή του πάνω από την Κεντρική και Νότια Ελλάδα στα υψηλότερα στρώµατα της ατµόσφαιρας και οι θερµές αέριες µάζες που

µεταφέρονται στην περιοχή προκαλούν πυκνές νεφώσεις και ισχυρές βροχοπτώσεις. Με αυτές ακριβώς τις συνθήκες, το ραδιενεργό νέφος από ένα υποθετικό πυρηνικό ατύχηµα στο Ακουγιου, στα νότια παράλια της Τουρκίας, όπου προγραµµατίζεται η κατασκευή πυρηνικών µονάδων, θα έφτανε στα κατεχόµενα της Κύπρου και στο Αιγαίο µέσα σε 24 ώρες. Αλλες 12 ώρες θα περνούσαν µέχρι να εντοπιστεί πάνω από το Κεντρικό Αιγαίο και την ηπειρωτική Ελλάδα, ενώ στο ίδιο χρονικό διάστηµα µόνο ένα µικρό µέρος του νέφους θα επηρέαζε τη ∆υτική Τουρκία.

∆εν πρόκειται για σενάριο επιστηµονικής φαντασίας αλλά για σενάριο επιστηµονικής έρευνας του Πανεπιστηµίου Αθηνών η οποία µπορεί να ολοκληρώθηκε πριν από 13 χρόνια, όµως σήµερα µοιάζει πιο επίκαιρη από ποτέ.

Στο χειρότερο σενάριο περιλαµβάνονται και οι ισχυρές βροχοπτώσεις πάνω από το Αιγαίο αλλά και στα ηπειρωτικά, που επιταχύνουν την απόθεση των ραδιενεργών σωµατιδίων στην επιφάνεια. Με τις συγκεκριµένες συνθήκες, µετά το πρώτο 24ωρο το ραδιενεργό νέφος δεν περιορίζεται στον ελληνικό χώρο αλλά µεταφέρεται και προς τη Βουλγαρία, την Αλβανία και την Ιταλία.

Στην έρευνα που επιµελήθηκε ο σηµερινός πρόεδρος της Μόνιµης Επιτροπής Περιβάλλοντος της Βουλής και αναπληρωτής καθηγητής Φυσικής του Πανεπιστηµίου Αθηνών Κώστας Καρτάλης δεν υπάρχει µόνο το χειρότερο για την Ελλάδα σενάριο.

Ανάλογα µε τις καιρικές συνθήκες που επικρατούν στην περιοχή εξετάστηκαν άλλα τέσ σενάρια, σύµφωνα µε τα οποία το ραδιενεργό νέφος από ένα ατύχηµα στο Ακουγιου εξαπλώνεται κυρίως στη Συρία και ένα µικρό κοµµάτι της Νοτιοανατολικής Τουρκίας, ενώ σε δύο περιπτώσεις πλήττεται σοβαρά η Κύπρος που βρίσκεται σε πολύ µικρή απόσταση από το σηµείο όπου πρόκειται να κατασκευαστεί το πυρηνικό εργοστάσιο. Μάλιστα, λόγω των ρευµάτων αέρα που επικρατούν στην περιοχή αναµένεται και εξάπλωσήτου σε µεγάλα ύψη που φτάνουν έως και τα 13 χιλιόµετρα. Ετσι, επισηµαίνεται στη µελέτη,τα ραδιενεργά σωµατίδια µπορεί να επηρεάσουν εκτός από τις προαναφερθείσες χώρες και τον Λίβανο, το Ισραήλ,την Αίγυπτο αλλά και αρκετά πιοµακρινές περιοχές µετά την τρίτη ηµέρα της διαρροής.

ΟΙ ΣΕΙΣΜΟΙ. Πέρα από τα µετεωρολογικά δεδοµένα,οι ερευνητές εξέτασαν τη σεισµικότητα της ευρύτερης περιοχής από τον κόλπο του Ακουγιου έως την Κύπρο και το Αιγαίο. Οπως αναφέρεται στη µελέτη, η υποβύθιση της Αφρικανικής Πλάκας στη συγκεκριµένη περιοχή µπορεί να προκαλέσει σχετικά ρηχούς σεισµούς µεγέθους έως και 8,3 ρίχτερ, ενώ ο µεγαλύτερος που καταγράφηκε τα τελευταία 100 χρόνια ήταν το 1926 στα ανοιχτά της Ρόδου. Το µέγεθός του ανερχόταν στα 8 ρίχτερ, το βάθος της σεισµικής εστίας υπολογίστηκε στα100 χιλιόµετρα και προκλήθηκαν σοβαρές ζηµιές στα ∆ωδεκάνησα και τα παράλια της Τουρκίας, και µικρότερες στην Αίγυπτο και τις χώρες της Μέσης Ανατολής. Ακόµα πιο κοντά στο Ακουγιου βρίσκεται το ανατολικό σύστηµα ρηγµάτων της Ανατολίας, στη Νοτιοανατολική Τουρκία, που τα τελευταία 200 χρόνια ανά τακτά χρονικά διαστήµατα «παράγει» σεισµούς µεγέθους 6 µε 7,2 ρίχτερ.

«Το τσουνάµι ήταν σαν ρευστό µπετόν»

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΚΡΙΚΚΗΣ

«∆ΥΟ διαφορετικά πρόσωπα της Ιαπωνίας αντίκρυσα µόλις έφθασα σε απόσταση µερικών χιλιοµέτρων από την πόλη της Φουκουσίµα. Τοένα φαινόταν µέσα από έναν τεράστιο µηχανισµό, που µε συντονισµένες κινήσεις κατάφερνε να διαχειριστεί τις ζωές ανθρώπων και τα αµέτρητα συντρίµµια κατά µήκος της ακτογραµµής που σάρωσε το τσουνάµι.

Το άλλο πρόσωπο ανέδυε µία απέραντη σύγχυση. Ηταν η κατάσταση που επικρατούσε στο πυρηνικό εργοστάσιο, η διαρροή της ραδιενέργειας και ο φόβος των ανθρώπων».

Ο καθηγητής Γεωλογίας στο Πανεπιστήµιο Αθηνών Ευθύµιος Λέκκας βρίσκεται τις τελευταίες µέρες στην Ιαπωνία. Εδώ και πολλά χρόνια επισκέπτεται και µελετά κάθε περιοχή του κόσµου που πλήττεται από κάποια µεγάλη φυσική καταστροφή.

Ο κ. Λέκκας πλησίασε τη Φουκουσίµα και σε κάθε βήµα που έκανε προσεγγίζοντας τα περίχωρά της, οι τιµές στον µετρητή ακτινοβολίας ανέβαιναν. «Το ευτύχηµα είναι ότι χάρη στο πρώτο πρόσωπο που περιγράψαµε, τα ράφια των σούπερ µάρκετ άρχισαν σιγά σιγά να γεµίζουν µε τρόφιµα και µε εµφιαλωµένο νερό».

Κοντά στη Φουκουσίµα είναι η Ισινοµίγια, που λόγω της µορφολογίας της έγινε σε µια στιγµή η Κερκόπορτα για το τσουνάµι. Το διευκόλυνε να υψωθεί στα 27 µέτρα και να εισχωρήσει 7 χιλιόµετρα στην ενδοχώρα.

Ο κ. Λέκκας είχε βρεθεί και στην Ινδονησία το 2005, αλλά εδώ τα πράγµατα είναι διαφορετικά. Το κύµα είχε κάτι ιδιόµορφο. Ηταν σαν ρευστό µπετόν επειδήπαρέσυρε λάσπες από τον βυθό. Σε ηµίρρευστη κατάσταση, ισοπέδωσε υποδοµές και αχρήστευσε εκατοντάδες χιλιάδες στρέµµατα γης.

Αυτό το «υγρό µπετό», ελάχιστα µελετηµένο µέχρι τώρα, ένα διαφορετικό πρόσωπο της φυσικής καταστροφής, ήταν η αιτία που ακόµα και σήµερα, 20 µέρες µετά τον σεισµό, δεν µπορεί κανείς να έχει εύκολα πρόσβαση σε δίκτυα επικοινωνίας.

Η απειλή και οι στρατηγικές συµφωνίες της Αγκυρας

Η πρόθεση της Τουρκίας να αποκτήσει πυρηνικούς σταθµούς καταγράφεται εδώ και µια εικοσαετία τουλάχιστον. Οπως λέει στα «ΝΕΑ» ο Κώστας Καρτάλης – βουλευτής Μαγνησίας του ΠΑΣΟΚ και αναπληρωτής καθηγητής στον Τοµέα Εφαρµογών Φυσικής του Παν. Αθηνών – «το 1998 είχα την ευκαιρία να συντονίσω για λογαριασµό του υπουργείου Αιγαίου µελέτη για τους κινδύνους από τον πυρηνικό σταθµό στο Ακουγιού. Τα συµπεράσµατα ήταν ανησυχητικά, καθώς η περιοχή είναι ιδιαίτερα σεισµογενής και σε περίπτωση ατυχήµατος οι προσοµοιώσεις έδειξαν ότι η διασπορά του ραδιενεργού νέφους προς τη Ελλάδα θα ήταν ταχύτατη. Η Τουρκία µπορεί να καλύψει τις ενεργειακές της ανάγκες µε άλλες µορφές παραγωγής ενέργειας πιο φιλικές προς το περιβάλλον.

∆εν είναι άλλωστε τυχαίο ότι τον πυρηνικό σταθµό στη Βόρεια Τουρκία τον διαπραγµατεύονται µε την Ιαπωνία και αυτόν στη Νότια στο Ακουγιου µε τη Ρωσία».

Βρώμικο παιχνίδι με την τραγωδία της Κύπρου (το ανώνυμο έγγραφο για τον ρόλο του Χρ. Λαμπράκη στο πραξικόπημα)

Από την εφημερίδα «Πολίτης» της Κύπρου αναδημοσιεύουμε το άρθρο του Μακάριου Δρουσιώτη για τις δήθεν αποκαλύψεις για το πραξικόπημα της χούντας και τον ρόλο του Χρ.Λαμπράκη:

Η Βουλή της Κύπρου, με σαράντα χρόνια καθυστέρηση, ασχολήθηκε με τον «Φάκελο της Κύπρου». Το γεγονός αυτό από μόνο του καθιστά τη συζήτηση που γίνεται γραφική. Από όλα όσα λέχθηκαν, εκείνο που έμεινε είναι η «αποκάλυψη» του βουλευτή του ΔΗΚΟ Ζαχαρία Κουλία, που ανέτρεψε όλα τα δεδομένα για το πώς αποφασίστηκε και εκτελέστηκε το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου: «Ο Λαμπράκης ήταν ο οργανωτής και ο ιθύνων νους αυτής της δουλειάς».

Η έρευνα, λοιπόν, της Βουλής της Κύπρου κατέληξε στο ότι ο «πολιτικός αρχηγός» του πραξικοπήματος ήταν ο Χρήστος Λαμπράκης, εκδότης των εφημερίδων «Τα Νέα» και «Το Βήμα», που κατατάσσονται στην κατηγορία των αντιχουντικών εντύπων. Τη θεωρία αυτή, όπως φαίνεται από τα πρακτικά των συζητήσεων, την ασπάζεται και ο πρόεδρος της επιτροπής, βουλευτής της ΕΔΕΚ, Μαρίνος Σιζόπουλος. Και όμως «Τα Νέα» ήταν επί χούντας το πρότυπο που διάλεξε η ΕΔΕΚ για να εκδώσει τη δική της εφημερίδα, το 1971, με τον ομώνυμο τίτλο.
Το συμπέρασμα του Κουλία στηρίζεται σε ένα έγγραφο που κατατέθηκε στην επιτροπή της Βουλής από τον διευθυντή του γραφείου του Μακαρίου, Χάρη Βωβίδη.

Στο έγγραφο διατυπώνεται ο ισχυρισμός ότι ο Λαμπράκης οργάνωσε το πραξικόπημα, συνεργαζόμενος με τον διπλωμάτη Ιωάννη Σωσσίδη, τον εφοπλιστή Αντρέα Ποταμιάνο, τον εκ Κύπρου προσωπικό φίλο του Ιωαννίδη και υπουργό Εσωτερικών του πραξικοπήματος Παντελή Δημητρίου, καθώς και με τον ίδιο τον Ιωαννίδη.

Το έγγραφο αναφέρεται σε διαδοχικές συσκέψεις που έγιναν στο ξενοδοχείο «Εσπέρια» στην Αθήνα με τη συμμετοχή στρατιωτικών, μεταξύ των οποίων και ο έμπιστος του Ιωαννίδη Μιχάλης Πηλιχός. «Η τελευταία των συσκέψεων εγένετο τρεις ημέρας προ του εγχειρήματος και μετέσχον εις αυτήν άπαντες (Λαμπράκης, Σωσσίδης, Πηλιχός κ.λπ.) με συμμετοχήν του αφιχθέντος επίσης εν συνεχεία προέδρου κ.Σαμψών. Αυτή επραγματοποιήθη εις την εν Πόρω πολυτελήν έπαυλιν του κ.Χρ.Λαμπράκη,εις την οποίαν αρκετάς φοράς εφιλοξενείτο ο ταξίαρχος Δ. Ιωαννίδης».

Ο πρόεδρος της επιτροπής Μαρίνος Σιζόπουλος διευκρίνισε ότι το έγγραφο συντάχθηκε από την ελληνική ΚΥΠ προς ενημέρωση του Κωνσταντίνου Καραμανλή, ο οποίος το έδωσε στον Μακάριο το 1975. Ωστόσο το έγγραφο είναι ανώνυμο και δεν περιέχει κανένα στοιχείο αρχειοθέτησης ή διαβάθμισης.

Για κάποιον που έχει ικανοποιητική γνώση της ιστορικής περιόδου το έγγραφο κρίνεται από την πρώτη ανάγνωση φαιδρό. Τα όσα «αποκαλύπτονται» είναι ένας αχταρμάς πληροφοριών και εικασιών που διόλου δεν συνάδουν με τα τεκμηριωμένα γεγονότα της εποχής. Σήμερα έχουμε τεκμηριωμένη γνώση του τι επακριβώς είχε συμβεί, ημέρα προς ημέρα, όλο τον Ιούλιο του 1974.

Και δεν υπάρχει κανένα ίχνος στοιχείου που να συνδέει τον Λαμπράκη με το πραξικόπημα στην Κύπρο.
Ωστόσο αυτός ο φαιδρός ισχυρισμός έγινε μέγα θέμα από ορισμένα έντυπα στην Ελλάδα, χωρίς να διερευνηθεί η εγκυρότητά του.

Για να δούμε.

Στο περιβόητο έγγραφο αναφέρεται ότι έγινε σύσκεψη στην έπαυλη του Λαμπράκη στον Πόρο τρεις ημέρες πριν από το πραξικόπημα, δηλαδή στις 12 Ιουλίου, με τη συμμετοχή και του Νίκου Σαμψών. Ωστόσο στα πρακτικά των συζητήσεων της επιτροπής της Βουλής οι ίδιοι βουλευτές, που τοποθετούν τον Σαμψών στον Πόρο στις 12 Ιουλίου, αναφέρουν- και είναι όντως επιβεβαιωμένο γεγονός- ότι ο Σαμψών βρισκόταν την ημέρα εκείνη στο αεροδρόμιο της Λευκωσίας για να αποχαιρετήσει τον αρχηγό της Εθνικής Φρουράς, ο οποίος θα αναχωρούσε για την Αθήνα!

Πώς συμβαίνει να ήταν και στη Λευκωσία και στον Πόρο την ίδια στιγμή;

Σε μια συνομιλία που είχε ο Ζαχαρίας Κουλίας με τον Νίκο Χατζηνικολάου στον Real FΜ είπε για την εγκυρότητα του εγγράφου: «Εχουμε αδιάψευστη μαρτυρία από την ίδια τη σύζυγο τού Σαμψών, που ήρθε η ίδια εθελοντικά να καταθέσει. Επιχειρηματολογώντας είπε ότι “ο σύζυγός μου δεν έχει καμία ανάμειξη [στο πραξικόπημα], και μάλιστα την τελευταία εβδομάδα απουσίαζε στην Ελλάδα”». Σύμφωνα με τα πρακτικά της επιτροπής, η Βέρα Σαμψών κατέθεσε ακριβώς το αντίθετο:

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Μαρίνος Σιζόπουλος - ΕΔΕΚ): Χρήστος Λαμπράκης, τον γνωρίζετε;
ΒΕΡΑ ΣΑΜΨΩΝ: Οχι.

ΠΡ.: Εκδότης...

Β.Σ.: Τον εκδότη.

ΠΡ.: Ο σύζυγός σας είχε οποιεσδήποτε σχέσεις με τον κ. Λαμπράκη, αν γνωρίζετε;
Β.Σ.: Οχι. Με όλους τους εκδότες των Αθηνών της εποχής εκείνης, ναι, είχε γνωριμίες. Ταξίδευε στην Αθήνα, τους έβρισκε, ταξιδεύαμε πολλές φορές μαζί. Αλλά επαφή με τον Χρήστο Λαμπράκη, εγώ τουλάχιστον...
ΠΡ.: Αν υπήρχε οποιαδήποτε επαφή με τον Χρήστο Λαμπράκη;..
Β.Σ.: Οχι.
ΠΡ.: Και οι πληροφορίες οι οποίες λένε ότι είχαν μία συνάντηση και ο κ. Σωσσίδης και ο κ. Σαμψών και ο κ. Χρήστος Λαμπράκης στην έπαυλη του κ. Λαμπράκη στον Πόρο...
Β.Σ.: Στον Πόρο;

ΠΡ.: Μάλιστα.
Β.Σ.: Δεν το γνωρίζω αυτό.
ΠΡ.: Απλά σας το λέω για να το γνωρίζετε.
Β.Σ.: Εντάξει. Εμαθα και κάτι καινούργιο.
Ο πρόεδρος της επιτροπής Μαρίνος Σιζόπουλος και το μέλος Ζαχαρίας Κουλίας επανήλθαν σε άλλο σημείο της κατάθεσης και υπέβαλαν με επιμονή στη μάρτυρα ότι όντως ο σύζυγός της πήγε στην Ελλάδα τις παραμονές του πραξικοπήματος:
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Τη Δευτέρα, για παράδειγμα, 7 του μήνα (σ.σ.: η 7η Ιουλίου ήταν Κυριακή) είχε ταξιδέψει στην Αθήνα για επαγγελματικούς σκοπούς;
ΒΕΡΑ ΣΑΜΨΩΝ: Δεν θυμούμαι να ταξίδεψε. Αν ταξίδεψε, πρέπει να είχε σχέση με ποδοσφαιρική συνάντηση. Δεν είδε κανέναν στην Αθήνα και να σας πω γιατί: Νομίζω πρέπει να γύρισε αυθημερόν. Δεν θυμούμαι ακριβώς.
ΠΡ.: Δεν γύρισε αυθημερόν. Γύρισε την επόμενη μέρα.
Β.Σ.: Ή την επομένη, ναι...
Ο πρόεδρος της επιτροπής, λοιπόν, εμφανιζόταν απόλυτα βέβαιος ότι ο Σαμψών πήγε στην Ελλάδα και επέστρεψε την επομένη, οπότε η μάρτυρας είπε πως «αν ταξίδεψε», που δεν το θυμάται, γύρισε στην Κύπρο την ίδια ημέρα ή την επομένη. Αυτή είναι η «αδιάψευστη μαρτυρία» που επικαλείται ο Κουλίας, ο οποίος βάζει στο στόμα της Βέρας Σαμψών τη φράση «ο σύζυγός μου την τελευταία εβδομάδα απουσίαζε στην Ελλάδα»!

Η πικρή αλήθεια
Ο Σαμψών δεν έλειψε τον Ιούλιο από την Κύπρο ούτε μία μέρα. Αν συνέβαινε κάτι τέτοιο,εκείνες τις πονηρές μέρες που ένα ταξίδι στην Αθήνα δεν ήταν ρουτίνα όπως σήμερα αλλά γεγονός,δεν θα έμενε μυστικό για σαράντα χρόνια.Επίσης,γεγονός τεκμηριωμένο είναι πως ο Σαμψών δεν γνώριζε εκ των προτέρων για το πραξικόπημα,αλλά διεκδίκησε και απέκτησε ρόλο μετά την εκδήλωσή του.
Ο Σαμψών έχει ευθύνες για το 1974 όχι τόσο για την ανάληψη της προεδρίας της πραξικοπηματικής κυβέρνησης,αλλά για τη συνδρομή του στην καταστροφή της Κύπρου ως στέλεχος ενός πολιτικού συστήματος που παρέλαβε μια χώρα ευημερούσα και διαχειρίζεται μέχρι σήμερα ένα κουτσουρεμένο κράτος.

Ο Σαμψών ήταν ο ευνοούμενος του Μακαρίου, ο οποίος τον χρηματοδότησε από τα ταμεία της Μονής Κύκκου να γίνει εκδότης. Υπήρξε ο άνθρωπος που τον κρατούσε στους ώμους του ο Λυσσαρίδης όταν ζούσε στον θρύλο της ΕΟΚΑ.Ηταν ο παράγοντας που είχε ασυλία τη δεκαετία του ΄60 για μια σειρά από εγκλήματα εις βάρος Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων.

Σήμερα έγινε η προσωποποίηση του κακού προσώπου της Δεξιάς, λόγω του πραξικοπήματος, όμως υπήρξε και ομιλητής στις αντιβρετανικές πορείες του ΑΚΕΛ,όταν το κόμμα της Αριστεράς ήταν ταυτόχρονα υπέρ της ένωσης και κατά του ΝΑΤΟ. Ηταν επίσης ο αντίζηλος του Γιωρκάτζη στο μακαριακό κατεστημένο, ο μακαριακός που έγινε γριβικός και τελικά χουντικός.

Εν ολίγοις,ήταν η προσωποποίηση του συνονθυλεύματος του κυπριακού πολιτικού συστήματος της δεκαετίας του ΄60, το οποίο διασπάστηκε σε μακαριακούς, γριβικούς, λυσσαριδικούς και γιωρκατζικούς με κίνητρο τα λάφυρα της νεοφανούς εξουσίας.

Αφού σκοτώθηκαν μεταξύ τους, αφού επέφεραν την καταστροφή, έσμιξαν εκ νέου και βρέθηκαν στο ίδιο μετερίζι το 2004, με ηθικό αυτουργό την Αριστερά. Το πραξικόπημα ανασύρεται και πάλι από το μπαούλο σαν φάντασμα για να μας θυμίζει διά του τρόμου τους καλούς και τους κακούς.

Δυστυχώς σε αυτή την τραγωδία δεν υπήρξαν καλοί. Το σύστημα στο σύνολό του ήταν ένα τέρας που ακόμη ζει και ορίζει την πολιτική ατζέντα στην Κύπρο.

«Κατασκευασμένο έγγραφο»
Ο πρώην υφυπουργός παρά των Προέδρω της Κυπριακής Δημοκρατίας και στενός συνεργάτης του Εθνάρχου Μακαρίου δρ Πάτροκλος Σταύρου προέβη στην ακόλουθη δήλωση:
Κατασκευασμένο είναι το έγγραφο που παρουσιάσθηκε τώρα στη Λευκωσία μέσα στα πλαίσια της έρευνας για τον φάκελο της Κύπρου: ότι το πραξικόπημα κατά του Προέδρου Μακαρίου στις 15 Ιουλίου 1974 σχεδιάστηκε στην εξοχική κατοικία του Χρήστου Λαμπράκη στον Πόρο με τη συμμετοχή του Δημητρίου Ιωαννίδη, του Νίκου Σαμψών και άλλων κατονομαζομένων.

Το έγγραφο, ελέχθη, δόθηκε στον Μακάριο.
Ο Μακάριος ελάμβανε διάφορα παρόμοια έγγραφα. Συνήθως τα κατέστρεφε, αφού προηγουμένως μου τα έδιδε και τα εδιάβαζα.

Ημουν ο Υφυπουργός του,ο άνθρωπός του. Αν μου είχε δώσει και αυτό, θα το θυμόμουν. Αλλ΄ υπάρχει, επίσης, ένα πρόσωπο της ΚΥΠ στην Κύπρο, επί της ασφαλείας του Μακαρίου τότε, που το ρώτησα τώρα και μου είπε ότι ουδέποτε είδε τέτοιο έγγραφο ούτε τέτοια πληροφορία είχαν ποτέ.

Οπωσδήποτε, κάποιος συνέταξε αυτό το έγγραφο και το διοχέτευσε στον Μακάριο.

Ο Μακάριος το εθεώρησε ανάξιο λόγου και έδωσε εντολή καταστροφής του.

Γιατί δεν κατεστράφη και εμφανίζεται τώρα, 34 ολόκληρα χρόνια μετά τον θάνατό του, είναι απορίας άξιον.
Ενα άλλο σημείο-κλειδί στην υπόθεση αυτή: Ο Νίκος Σαμψών,αναντιρρήτως, δεν εγνώριζε ότι θα γινόταν πραξικόπημα. Και εντελώς τυχαία τον έκαναν «Πρόεδρο», όταν όλοι οι επιλεγέντες από την Αθηναϊκή χούντα για Πρόεδροι αρνήθηκαν ή δεν ανευρέθησαν την ημέρα του πραξικοπήματος.
Εάν ο Χρήστος Λαμπράκης εσχεδίαζε την ανατροπή του Μακαρίου,θα έκανε γενική συνέλευση των πραξικοπηματιών στο σπίτι του στον Πόρο; Μήπως εκράτησε και παρουσίες; Πάντως,ο Σαμψών απουσίαζε.
Αυτά για την Ιστορία και όχι για τις εφήμερες εντυπώσεις.

Του ΜΑΚΑΡΙΟΥ ΔΡΟΥΣΙΩΤΗ στο ΒΗΜΑ της 26ης Μαρτίου 2011

1) Όταν ο ταξίαρχος Ιωαννίδης συνάντησε τον Χρ Λαμπράκη και τους άλλους εκδότες στο ΕΑΤ ΕΣΑ.

2) Μυρωδιά που ερχόταν από το Παρίσι

Όποιος ελεύθερα συλλογάται, καλά συλλογάται

Οι σκιτσογράφοι "σχολιάζουν" την ... Ιλιάδα της Λιβύης