Δευτέρα, 14 Ιανουαρίου 2019

Χρωματίζοντας το παρελθόν


Μίκης - Μάνος 1954


Ο Άρης στα Γιάννενα Δεκ. 1944


 Παραμυθιά 1913

Πρόσφυγες 1922

Αεροδρόμιο Ιωαννίνων 1934

Τρίτη, 20 Νοεμβρίου 2018

Αναδρομικα συντάξεων: Ποια ποσά διεκδικούνται.

Σύγχυση και ποικίλες ερμηνείες, σε σχέση πάντα με την υπόθεση των αναδρομικών που διεκδικούν οι συνταξιούχοι, προκάλεσε η είδηση ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο έκρινε συνταγματικές τις περικοπές που έγιναν στις συντάξεις το 2010. 
Έγκριτοι εργατολόγοι με τους οποίους επικοινώνησε το Sin, υποστηρίζουν ότι η συγκεκριμένη απόφαση, που λήφθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 2015 αλλά δημοσιεύτηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2018, δεν αλλάζει κάτι στην υπόθεση διεκδίκησης των αναδρομικών και δη αυτών που απορρέουν από τα δώρα  (Χριστουγέννων, Πάσχα και επιδόματος αδείας).

Όπως εξηγούν:

Το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει ήδη κρίνει συνταγματικές τις περικοπές στις συντάξεις (κούρεμα δώρων) που έγιναν με το νόμο 4024/10. Ως εκ τούτου, η απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου σ’ ό,τι αφορά τους συνταξιούχους και όχι τους εν ενεργεία δημοσίους υπαλλήλους, δεν δημιουργεί νέα δεδομένα.
Η διεκδίκηση επί των αναδρομικών και οι προσφυγές μέσω αγωγών στα διοικητικά δικαστήρια, γίνεται για τους μεταγενέστερους νόμους 4051 και 4093 του 2012, οι οποίοι εφαρμόστηκαν την 1/1/2013 και έχουν κριθεί οριστικά και αμετάκλητα παράνομοι και αντισυνταγματικοί από το Συμβούλιο της Επικρατείας (η σχετική απόφαση εκδόθηκε στις 10/6/2015).
Με το νόμο 4024/10 τα δώρα μειώθηκαν στα 800 ευρώ ετησίως (400 ευρώ δώρο Χριστουγέννων, 200 ευρώ δώρο Πάσχα και 200 ευρώ επίδομα αδείας). Μεμονωμένοι συνταξιούχοι αλλά και συνταξιουχικές οργανώσεις είχαν καταθέσει στο ΣτΕ  προσφυγές κατά του νόμου, ωστόσο, στην συγκεκριμένη περίπτωση το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε συνταγματικές τις περικοπές, τονίζοντας ότι έγιναν για το δημόσιο συμφέρον, μιας και η χώρα διήγαγε τα πρώτα χρόνια της οικονομικής κρίσης.
Ο νόμος 4051/2012 που επέβαλε η κυβέρνηση Σαμαρά Βενιζέλου, κατήργησε τα ήδη «τσεκουρεμένα» δώρα στις κύριες συντάξεις. Σ’ αυτή την περίπτωση όμως, το Συμβούλιο της Επικρατείας αποδέχθηκε τις προσφυγές συνταξιούχων και έκρινε αντισυνταγματικές τις κρατήσεις του 4051-μαζί και αυτές που προέρχονται από τον 4093, υποστηρίζοντας ότι δεν συνέτρεχαν δημοσιονομικοί λόγοι-κίνδυνοι για να γίνουν περικοπές (όπως στην περίπτωση των μειώσεων το 2010).

Σε κάθε περίπτωση, η διεκδίκηση εκ μέρους των συνταξιούχων, των αναδρομικών που σχετίζονται με τα δώρα , αφορά το νόμο 4051 και επ΄ αυτού άλλωστε γίνονται οι αγωγές εδώ και τρία χρόνια.

Τι περιέκοψαν οι νόμο 4051 και 4093

Αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι με το νόμο 4051, εκτός από τη κατάργηση των δώρων επιβλήθηκαν περικοπές επικουρικών συντάξεων κατά 10% στο σύνολο του ποσού σύναξης από 200 ως 250 ευρώ, κατά 15% από τα 250 ως τα 300 ευρώ και κατά 20% στις επικουρικές πάνω από τα 300 ευρώ. Στις τρεις αυτές περικοπές οι επικουρικές μετά τις μειώσεις διατηρούσαν κατώτατο όριο τα 200 ευρώ, 225 ευρώ και τα 250 ευρώ αντίστοιχα.
Επίσης ο νόμος 4093/2012 επέβαλε μειώσεις στο άθροισμα συντάξεων με την εξής κλίμακα: 5% για άθροισμα συντάξεων από τα 1.000 ως 1.500 ευρώ, 10% μείωση από τα 1.500 ως τις 2.000 ευρώ, 15% μείωση από τις 2.000 ως τις 3.000 ευρώ και 20% μείωση επί αθροίσματος συντάξεων άνω των 3.000 ευρώ.
Νώντας Βλάχος

Παρασκευή, 16 Νοεμβρίου 2018

Πάμε ξανά σε εκείνη την αυλή


Του Ευάγγελου Αυδίκου στην Εφημερίδα των Συντακτών (ΝΟΕ 2018) Πέρασαν πολλά χρόνια. Ηταν και τότε Σάββατο. Οι ειδήσεις με το σταγονόμετρο. Τα Γιάννενα ήταν πολύ μακριά από την Αθήνα. Μια μέρα δρόμος. Δύσκολο να ακουστούν οι ερπύστριες που κατέβηκαν στο Πολυτεχνείο. Δεν είχαν εφευρεθεί οι ζωντανές συνδέσεις. Κι έτσι πέρασε η νύχτα εκείνη μες στην άγνοια. Σκότος παντού. Ο ήχος της πόρτας του Πολυτεχνείου, που υποχώρησε στην τεθωρακισμένη βία της χούντας, δεν έφτασε ώς τους φοιτητικούς κύκλους του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Που έδωσαν ραντεβού για το Σάββατο πρωί στη Δομπόλη. 17 Νοεμβρίου. Στην είσοδο με τα πλατιά σκαλοπάτια. Εκεί που έβγαζαν φωτογραφίες τα αγόρια και τα κορίτσια που έφταναν στην πόλη από όλη την Ελλάδα. Με φλογισμένα μάγουλα και μάτια σπινθηροβόλα για την ορκωμοσία της υποδοχής στο τρίτο Πανεπιστήμιο της χώρας. Μαζεύτηκαν οι ανησυχίες όλων στη Δομπόλη. Ανάμεσα στο περίπτερο και την πόρτα. Παιδιά που ξεπετάχτηκαν από τα Ζευγάρια. Τη Ζέρβα. Το Βελισάριο. Από τα Λακκώματα. Τον μεγάλο δρόμο με τις τριανταφυλλιές που δόξαζε τότε τη χουντική βία. Κουβαλώντας την ελπίδα. Ξεπερνώντας τον φόβο του επαρχιακού περιβάλλοντος. Την ανάσα του ασφαλίτη στον σβέρκο. Και τότε βγήκε ο διορισμένος πρύτανης. Ενός πολύπαθου ιδρύματος που δεν είχε σταθεί ακόμη στα πόδια του. Διαλυθείτε, οι λέξεις που ξερνούσε η ντουντούκα κουβαλούσαν την απειλή του στρατιωτικού νόμου. Το Πολυτεχνείο έπεσε. Μούδιασμα. Η επιβεβαίωση και η αποχώρηση. Μια νέα εποχή άρχιζε που πλήγωσε τη χώρα. Νοέμβριος 2018. Σαράντα πέντε χρόνια από εκείνη την ημέρα. Που οι νέοι και οι νέες στέκονταν μπροστά από την κεντρική πόρτα του Πανεπιστημίου τους. Διεκδικώντας μια καλύτερη θέση σ’ έναν κόσμο με δημοκρατία. Σάββατο και φέτος. Σέρνεις τα βήματά σου με δυσκολία. Στέκεσαι απέναντι στο περίπτερο. Οπως και τότε. Λείπει η ντουντούκα. Ευτυχώς. Απουσιάζει όμως η ζωή. Το Πανεπιστήμιο μετακόμισε στην Πεδινή. Η πανεπιστημιούπολη έγινε κυψέλη νιότης και γνώσης. Αναμενόμενο. Οι κοινωνίες όμως που θέλουν να αναζητούν το μέλλον τους δεν πετάνε στα σκουπίδια το παρελθόν. Το κτίριο της Δομπόλη έχει αραχνιάσει. Εκεί που ακούγονταν οι φωνές των φοιτητών και φοιτητριών. Εκεί που οι φλογισμένες ομιλίες στα αμφιθέατρα συνοδεύονταν από επευφημίες και αποδοκιμασίες έχει φωλιάσει η σιωπή. Εχουν πλέξει τον πολυπλόκαμο ιστό τους οι αράχνες της μνήμης. Η μνήμη μάς πληγώνει. Η επιστροφή στη Δομπόλη ματώνει. Από την αδιαφορία της πόλης που ξεχνάει το παρελθόν της. Εκεί που μπήκαν τα θεμέλια για τη σημερινή πόλη. Από τις πανεπιστημιακές αρχές που εγκλωβίζονται στον λαβύρινθο της γραφειοκρατίας. Από την πολυπλόκαμη κρίση. Κάντε κάτι. Διώξτε τα φαντάσματα της Ιστορίας από τη Δομπόλη. Η Δομπόλη είναι η ψυχή μας. Η νιότη που μας έκλεινε το μάτι του μέλλοντός μας.