Πέμπτη, 6 Αυγούστου 2009

Η δολοφονία του Αλέξη Νούτσου το 1822 από τον ...


Ο Αλέξης Νούτσος το καλοκαίρι του 1821 κατεβαίνει στην επαναστατημένη Ελλάδα. Γνωρίζει τους Φαναριώτες πολιτικούς και τους Έλληνες καπεταναίους και αναμιγνύεται στα πολιτικά και στρατιωτικά πράγματα.

Προσπαθεί να απεμπλέξει και να γλιτώσει τους Αλβανούς φίλους του που βρίσκονται κλεισμένοι στην Τριπολιτσά. Το επιτυγχάνει ύστερα από διαπραγματεύσεις και τους στέλνει στον Αλή Πασά στα Γιάννινα.

Ο Αλέξης δεν ξεχνά τον Αλή Πασά κυρίως πια για συναισθηματικούς λόγους. Του στέλνει πληροφορίες και προσπαθεί να του στείλει και στρατιωτική βοήθεια αλλά ματαίως.

Ο Αλής πέφτει τον Ιανουάριο του 1822 κι ο Αλέξης ξεχειμωνιάζει με την οικογένειά του στη Λευκάδα.

Την Άνοιξη του 1822 κατεβαίνει στην Πελοπόννησο, στην πρώτη Εθνική Συνέλευση της Επιδαύρου, ύστερα από πρόσκληση του Μαυροκορδάτου για βοήθεια.

Στην Πολιτική Διοίκηση που σχηματίστηκε εκλέχτηκε πρόεδρος του Εκτελεστικού ο Μαυροκορδάτος και Υπουργός Εσωτερικών και Πολέμου ο Ιωάννης Κωλέττης, φίλος του Αλέξη από την αυλή του Αλή Πασά.

Ο Μαυροκορδάτος και ο Κωλέττης, από την Κόρινθο όπου εδρεύει η Πολιτική Διοίκηση, στέλνουν τον Αλέξη Νούτσο στην Ανατολική Στερεά Ελλάδα με σκοπό να συνενώσει πολιτικούς (Αρειοπαγίτες) και στρατιωτικούς (Ανδρούτσος).

Εκεί τα πάντα έχουν διαλυθεί απ’ τη διχόνοια και τις φιλοδοξίες.

Ο Οδυσσέας Ανδρούτσος υπόσχεται συνεργασία και δίνει ελπίδες στον Αλέξη Νούτσο.

Τούτος γυρίζει στην Κόρινθο όπου η κυβέρνηση τον διορίζει πολιτικό και στρατιωτικό αρχηγό της Ανατολικής Στερεάς Ελλάδας.

Το Μάιο φεύγει από την Κόρινθο και φτάνει στο Δίστομο όπου αρχίζει επαφές με πολιτικούς και στρατιωτικούς. Οι Αρειοπαγίτες κατηγορούν τον Ανδρούτσο και τούμπαλιν.

Ο Νούτσος πάει στη Στυλίδα όπου συναντά τον Δημήτριο Υψηλάντη που είναι αηδιασμένος από το μίσος και τη διχόνοια που επικρατούν.

Ο Ανδρούτσος καλεί το Νούτσο στη «Δρακοσπηλιά» όπου στρατοπεδεύει.

Ο Αλέξης Νούτσος, ανύποπτος και αισιόδοξος, πάει προς συνάντηση του Οδυσσέα. Παίρνει μαζί του και το Χρήστο Παλάσκα μια που και οι τρεις ήταν φίλοι στην αυλή του Αλή Πασά.

Εδώ στη «Δρακοσπηλιά» ο Οδυσσέας Ανδρούτσος δολοφονεί τους φίλους του Αλέξη και Χρήστο.

Οι μηχανογραφίες και η διχόνοια επικράτησαν.

Οι κοτζαμπάσηδες και οι καπεταναίοι, που ζήλευαν την αρχοντιά και την αίγλη του Αλέξη Νούτσου και φοβόντουσαν την παλληκαριά του Οδυσσέα Ανδρούτσου, τους ξεπάστρεψαν και τους δυό.

------------------------------------------------------------------

Επρασινίσαν τα κλαριά κι ελάλησεν ο κούκος

κι ο Αλέξης δεν εφάνηκε να βγει προς το Ζαγόρι,

να βάλει τούρκους ομπροστά και τους ρωμιούς του πίσω

και τον Κασίμη στο πλευρό ν’ ανάφτει το τσιμπούκι.

-Εσείς πουλιά αχ τα Γιάννενα κι αηδόνια αχ το Ζαγόρι

εσείς να μη λαλήσετε τούτο το καλοκαίρι

να πάτε προς τη Λιβαδιά, τη μαύρη την Αθήνα

να δείτε και να μάθετε γι’ αυτόν τον Κυρ’ Αλέξη.

- Εψές προψές τον είδαμαν στο χάνι της Βεντίστας

μαύρα πουλιά τον έτρωγαν κι άσπρα τον τριγυρίζαν

κι ένα πουλί, μαύρο πουλί, κάθεται και τον κλαίει:

-Να τώξερε η μάνα σου η δόλια σου γυναίκα

μην άλλαζαν την Πασχαλιά και τα φλουριά μη βάναν

------------------------------------------------------------------

(από το ημερολόγιο του 2002, του Πολιτιστικού Συλλόγου Καπεσόβου «Ο Αλέξης Νούτσος» με τίτλο «Συνέβη στο Καπέσοβο … και έγινε τραγούδι»


2 σχόλια:

Duffy είπε...

Ο Ανδρούτσος ποτέ δεν δολοφόνησε Έλληνα! Ο Νούτσος και ο Παλάσκας πήραν εντολή από την σκιώδη κυβέρνηση των Φαναριωτών να πάρουν το κεφάλι του Ανδρούτσου, καθώς τους έταξαν αξιώματα και χιλιαρχίες. Με δόλο πλησίασαν τη Δρακοσπηλιά ενώ έλεγαν πως παν για Μεσολόγγι, με σκοπό να ξεπαστρέψουν τον Ανδρούτσο. Όμως αυτός τους παρακολουθούσε από τις ρούγες και τους συνέλαβε. Τους ξεμπρόστιασε μπροστά στο λαό, έδωσε πάλι τα άρματα στο αιχμάλωτο ασκέρι τους και κάθισε να δικαστεί ο ίδιος απ' το λαό (Νούτσος και Παλάσκας είπαν πως θα τον έπιαναν για να τον πάνε για δίκη, όταν τους ζήτησε το λόγο μπροστά σε όλο το στράτευμα). Στο τέλος της ομιλίας του, η αγανάκτηση ξεσήκωσε τα παληκάρια που μεσ' την ανακατωσούρα τράβηξαν τους δυο προδότες στη ρεματιά και τους ξέκαναν. όταν το κατάλαβε ο Οδυσσέας ήταν αργά. Φυσικά οι οικογένειες των προδοτών έριξαν το φταίξιμο στον Ανδρούτσο για να μη ντροπιάζονται τα ονόματά τους αιώνια, αλλά η αλήθεια δεν σβήνεται.
"Μιχάλης Περάνθης - Ο Δαίμονας τόμοι 3 εκδόσεις Εστία"

Jeremiah Johnson είπε...

Ο Νούτσος με τον Παλάσκα είχαν εντολή να καθαιρέσουν τον Ανδρούτσο μπροστά σε 2000 παλληκάρια στην Δρακοσπηλιά. Όλοι οι ιστορικοί του αγώνα που έζησαν τα γεγονότα, ο Σπηλιάδης, ο Φιλήμων, ο Φωτάκος αλλά και ο Μακρυγιάννης, και όλοι σχεδόν οι μεταγενέστεροι απορούν με την αφέλεια του Νούτσου και του Παλάσκα οι οποίοι φουσκωμένοι από τα παχιά (και γεμάτα δόλο) λόγια του Κωλέττη και των λοιπών, πήγαν να εξευτελίσουν τον Ανδρούτσο.
Επειδή οι ίδιοι δεν τολμούσαν να πλησιάσουν στα λημέρια του Οδυσσέα, έστειλαν τον αφελή Νούτσο και τον αφελέστερο Παλάσκα σε αποστολή θανάτου και πέτυχαν τον διπλό τουε στόχο: τον αφανισμό του Νούτσου (ο οποίος συμπεριφερόταν στον Κωλέττη υποτιμητικά ήδη από την αυλή του Αλή Πασά όπου συνυπήρξαν)και την ενοχοποίηση του Οδυσσέα.
Λεπτομέρεια: ευθύς μετά τον θάνατο του Παλάσκα, ο Κωλέττης σπίτωσε την όμορφη γυναίκα του, "την έκανε μορόζα" λέει ο μακρυγιάννης.
Αυτά περί του Οδυσσέως και της "δολοφονίας" του Νούτσου.